Melisande en Malicella

Image

It has been three years since I met Melisande deep in the forest and was wondering how she was doing. I was amazed to see her together with a little, apprentice witch. It was much warmer this year and above all, this time we protected ourselves against annoying mosquito’s

001-20141018_140634-IMG_5324002-20141018_140650-IMG_5329003-20141018_140737-IMG_0442004-20141018_140945-IMG_5337005-20141018_140955-IMG_5343006-20141018_141006-IMG_5347007-20141018_142513-IMG_0486008-20141018_142547-IMG_0488009-20141018_142922-IMG_0504010-20141018_143547-IMG_0560011-20141018_143610-IMG_0566012-20141018_152147-IMG_0630013-20141018_152649-IMG_0638014-20141018_154146-IMG_0675015-20141018_154226-IMG_0692016-20141018_154440-IMG_0729017-20141018_154708-IMG_0758018-20141018_160348-IMG_0829019-20141018_160640-IMG_0838020-20141018_160707-IMG_0839021-20141018_160919-IMG_0849022-20141018_161022-IMG_0854023-20141018_161225-IMG_0869

Verrassingsvlucht

Een verjaardagsfeestje voor een dertigste verjaardag, da’s altijd iets speciaal. De locatie ervan gaf het allemaal nog dat ietsje meer: het vliegveld van Brasschaat. Wanneer je het terrein oploopt, passeer je richting cafetaria een aantal vliegtuigjes. En op dat feestje tussen de koetjes en kalfjes hoorde ik de zus van de jarige vertellen over hoe haar vader vliegt en iets van dat het de bedoeling was dat de jarige vandaag zou meevliegen maar dat ze niet wilde. En dus reageerde ik daar iets te enthousiast op dat ik dan wel in haar plaats zou meevliegen.

Vijf minuten later zat ik in dat vliegtuig.

Wat ik namelijk gemist had, was dat haar vader het vliegtuig anderhalf uur had gereserveerd en het dus de bedoeling was dat er genodigden mee konden vliegen. Randanimatie, zoiets als een springkasteel maar dan voor volwassenen. En ik had mezelf dus uitgenodigd.

Voor ik aan boord ging, drong het wel tot me door dat je in zo’n klein één-motorig vliegtuigje wel harder door elkaar zou worden geschud dan in een lijnvliegtuig. Zoals storm op zee in een vissersboot. En gezien mijn ervaring met vissersboten op woelige wateren, stelde ik toch even de vraag hoe snel je in zo’n vliegtuig luchtziek wordt. De piloot keek even bedenkelijk, liep dan tot achteraan in de hangar en kwam terug met zo’n zakje. Je weet wel. "Hier, steek in je achterzak en zorg dat niemand het ziet"

Het opstijgen verliep erg zacht, net zoals de hele vlucht eigenlijk. Even een aanloop en het toestel zat in de lucht. Het weer was rustig en waarschijnlijk is dat ook een beetje mijn geluk geweest. Het voelde niet alsof we in de lucht zaten en al helemaal niet als een vissersboot in de wind. Eerder in een oude wagen, niet geïsoleerd en dus wat lawaaierig, rustig bollend langs een diorama-landschap dat je door het mistige plexiglas voorbij ziet glijden. De dertig minuten die we in de lucht hebben gezeten, leken er amper tien. De landing werd alweer ingezet en het viel me op dat de piloot echt extra zijn best deed om het toestel zachtjes neer te zetten. Bijna millimeterwerk. De banden vlijden zich rustig neer op het wegdek en nadat het hele toestel horizontaal op de landingsbaan stond, vroeg vader piloot niet zonder enige trots "Zachtjes, hè?", hetgeen ik alleen maar overtuigend kon beamen. De hele tocht was een geweldige ervaring. En het zakje bleef leeg.

Die ochtend had ik nooit gedacht dat ik die dag nog de lucht in zou gaan.

Helaas had ik mijn fototoestel niet bij, dus deze keer moet ik het met gsm-foto’s doen…

DSC_0008DSC_0009DSC_0010DSC_0013DSC_0014DSC_0015DSC_0016DSC_0017DSC_0018DSC_0019DSC_0020DSC_0021DSC_0022DSC_0023DSC_0025DSC_0026DSC_0027DSC_0028DSC_0029DSC_0032DSC_0033DSC_0035DSC_0036

Brugge

Image

Het is al enkele jaren dat Tine graag naar Brugge zou willen gaan. Ik niet, ik hou niet zo van steden. Maar een dertigste verjaardag is toch iets speciaal en dus hebben we een paar dagen Brugge geboekt. Tijdens de zoektocht kwam ik een hotel tegen dat aan het water lag en waar er een kamer met kanaalzicht beschikbaar was. Dat leek me wel romantisch. Maar er was nog een ander op booking.com dat meer punten kreeg. Ook met een kamer met zicht op het kanaal. En zo werd Martin’s Relais geboekt.

We konden pas om 3u ‘s namiddags inchecken, dus liepen we naar de markt en hebben een hele tijd op een bankje in de zon gezeten. Kijken naar hoe allemaal ver-weg-toeristen met verlengstukken aan hun camera’s selfies stonden te maken met de typische gebouwen op de achtergrond. Dat hebben wij uiteindelijk dan ook maar gedaan. Zonder verlengstuk dan, wij zijn geen professionele selfieïsten. Zoals de twee Franse toeristen op een brug over één van de kanalen die mij vroegen om een foto van hen te nemen. Lekker old-school. Wat duidelijk niet naar de zin was van een over-moderne vogel die vermoedelijk door middel van ingewikkelde wiskundige paraboolvergelijkingen zo minuscuul zijn darmen ledigde op een plaats in de lucht waardoor zijn behoefte wiegend op de wind meegedragen vol op mijn voorkant kwakte. De Franse toeriste zei dat ik op de lotto moest spelen. Play when feeling lucky. Maar ik vond dat ik al genoeg geluk had voor die dag, dus heb ik enkel een papiertje genomen om het goedje van me af te halen.

In het wilde weg wandelden we door Brugge en langs de kanalen om zo uit te komen bij het hotel. We werden ontvangen door een erg vriendelijke dame en we kregen een kamer in het nieuwste gedeelte van het hotel, gelijkvloers. We kwamen binnen in een grote, ruime kamer met zicht op het kanaal… en op een drukke kasseiweg waar massa’s auto’s, bussen en een enkele rammelende fiets voorbij kwamen gedonderd. Niet zo romantisch dus. Er van uit gaand dat we wel moe genoeg zouden zijn van de wandelingen en dat het dubbele glas isolerend genoeg zou zijn om het geluid van stilvallend verkeer ‘s nachts tegen te houden, trokken we Brugge weer in. Een restaurant is er niet aan het hotel, dus moesten we op verplaatsing wat gaan eten.

Uitgeput kwamen we weer in onze kamer en legden we ons in het bed. ‘s Nachts donderde het verkeer rustig verder over de kasseien en daar werden we wakker en niet erg vrolijk van. Waar we wel vrolijk van werden is dat de vriendelijke mevrouw aan de receptie de volgende ochtend begrip kon opbrengen voor de situatie en aangezien er toch nog kamers vrij waren, kregen we een andere, met zicht op de tuin. Die zou wel pas in de namiddag klaar zijn.  De kamer die we kregen was wel rustig en vooral erg groot. Die nacht hebben we heerlijk geslapen!

Het Stille Brugge

De eerste en derde dag hebben we zelf wat wandelingen verzonnen: de eerste dag zijn we vanaf de markt via de kanalen richting het hotel gewandeld. De derde dag zijn we vanaf de markt via alle andere markten en pleinen naar het Minnewaterpark gelopen. De tweede dag hebben we een bestaande wandeling “Het stille Brugge” gelopen. Van deze wandeling zijn er voldoende beschijvingen, maar geen enkele gpx track te vinden. De versie die wij hebben gelopen leek wat verouderd en achteraf gezien bleek ook dat er een geüpdate versie bestaat. Hieronder kun je de twee GPX tracks van de wandeling “Het Stille Brugge” downloaden

GPX file van de verouderde versie die wij hebben gelopen
GPX file van de vernieuwde versie van "Het Stille Brugge"

20140923_130829-IMG_989120140923_131214-IMG_989620140923_133307-IMG_989720140923_133744-IMG_990120140923_134025-IMG_990420140923_134906-IMG_990720140923_135315-IMG_991120140923_135535-IMG_991320140923_135556-IMG_991420140923_135629-IMG_991620140923_140026-IMG_991920140923_140400-IMG_992220140923_140948-IMG_992920140923_141548-IMG_993320140923_142543-IMG_993920140923_194605-IMG_994020140923_200331-IMG_996120140923_200625-IMG_996420140923_201203-IMG_996520140923_201253-IMG_996620140923_202239-IMG_997320140923_202740-IMG_997420140923_203206-IMG_997720140923_210755-IMG_997820140924_103434-IMG_998220140924_105949-IMG_998320140924_111045-IMG_998520140924_111110-IMG_998620140924_111519-IMG_998720140924_112125-IMG_999120140924_112337-IMG_999320140924_112405-IMG_999420140924_112713-IMG_999820140924_112840-IMG_999920140924_113301-IMG_000120140924_114024-IMG_000620140924_114131-IMG_001320140924_122822-IMG_002920140924_145740-IMG_003420140924_150308-IMG_003720140924_150617-IMG_004420140924_150705-IMG_005020140924_151142-IMG_006820140924_151555-IMG_0073-Edit20140924_153733-IMG_009520140924_165849-IMG_009720140924_165906-IMG_009920140924_173853-IMG_010120140924_173932-IMG_010520140924_174004-IMG_010820140924_174359-IMG_011120140924_185215-IMG_011220140924_185501-IMG_012320140924_185517-IMG_012520140924_201354-IMG_014020140924_201628-IMG_014220140924_201852-IMG_014420140924_202643-IMG_014620140925_103927-IMG_015820140925_104507-IMG_016220140925_104519-IMG_016320140925_104722-IMG_0166-Edit20140925_105151-IMG_016820140925_105226-IMG_016920140925_105410-IMG_017620140925_105533-IMG_018220140925_105747-IMG_019020140925_105938-IMG_019220140925_110606-IMG_020420140925_110622-IMG_020620140925_110635-IMG_020720140925_111217-IMG_021920140925_111607-IMG_022320140925_111825-IMG_023120140925_111948-IMG_023420140925_112103-IMG_023720140925_112118-IMG_023820140925_112213-IMG_024120140925_112355-IMG_024620140925_112619-IMG_025220140925_113321-IMG_025620140925_113551-IMG_026620140925_114048-IMG_026720140925_114127-IMG_027020140925_114711-IMG_027320140925_123443-IMG_027820140925_123854-IMG_031220140925_125426-IMG_032320140925_130332-IMG_032820140925_134609-IMG_034620140925_134738-IMG_035220140925_134954-IMG_035920140925_141115-IMG_036120140925_142135-IMG_0363

LEGO Smoothie IJs-ventjes

Image

Toen ik vertelde dat ik een LEGO Minifigure Icecube Tray had en aangaf dat ik er wel eens fruitsap in zou kunnen bevriezen, spoorden de collega’s me aan om driekleuren mannetjes te maken. Een uitdaging!

Test manneke: grenadine bevriest niet goed De kleuren mochten niet uitlopen, dus deed ik eerst een test met een ijsblokje dat ik nog had staan en grenadine. Ik sneed het hoofdje en de beentjes van het ijs-mannetje weg, stopte de romp terug in de mal en vulde het hoofdje en beentjes met grenadine. Vier uur later bleek dat dat wel werkte, alleen was grenadine geen goede keuze: dat bevriest niet zo hard. Bovendien is het momenteel zo warm, dat het ventje meteen begon weg te smelten op het moment dat ik het op het bord legde. Dus: geen grenadine gebruiken en het bord in de vriezer steken, zodat de mannetjes niet wegsmelten wanneer ik ze daarop leg.

Allereerst maakte ik drie kleuren smoothies. Het fruit mixte ik in z’n geheel eerder dan er fruitsap van te persen. In het laatste geval is het namelijk gemakkelijk om het fruit uit het ijs te zuigen. Dan hou je een gewoon water-ijsblokje over en dat smaakt niet. Smoothie dus. Groen is gemaakt van een kiwi, rood van aardbei en geel van mango en sinaasappelsap.

Klaar om opnieuw in te vriezenEerste poging: kiwi in de mal en vier uur de vriezer in. Bij het uithalen van de mannetjes bleek dat ook smoothie niet zo hard wordt als water, maar alleszins wel hard genoeg om mee te kunnen werken. Hoofdjes en beentjes eraf, romp terug in de mal en dan hoofdje en beentjes opvullen met mango-sinaas en aardbei. En weer de vriezer in. Nog eens vier uur later waren de ventjes klaar en het resultaat is prachtig!

Nu, aangezien ik ondertussen had gemerkt dat die smoothie ook veel dikker is dan sap, kwam ik op het idee om de verschillende delen van het LEGO-ventje tegelijk op te vullen. Met spuiten vulde ik eerst een deel van het hoofdje en begon dan de romp te vullen. Op het moment dat het hoofdje met mango-sinaas gevuld was, was de romp half gevuld met kiwi, legde ik de mango-sinaas spuit weg, nam de aardbei-spuit en vulde de beentjes met aardbei terwijl de romp verder volliep met kiwi. Tegelijk vullen = tijdswinst En de kleuren liepen niet door elkaar. Bovendien kon ik er zo voor zorgen dat de romp wel opgevuld werd met kiwi, maar dat de handjes nog leeg waren en later konden worden opgevuld door mango-sinaas. Op die manier kon ik de ventjes in één keer opvullen, wat tijdswinst opleverde, en omdat de handjes ook geel zijn, is het effect veel mooier. Het hele weekend heb ik zo driekleuren-lego-smoothie-ijsmannetjes gemaakt en heb dus nu een potje vol frisse en gezonde snoepjes voor warme dagen.

Smakelijk!

Lego Minifigure Icecube TrayTest manneke: grenadine bevriest niet goedKiwi-smoothieMannekes vullenSlagveldSchilderen met smoothiesGaten vullen met een spuitKlaar om opnieuw in te vriezenTegelijk vullen = tijdswinstLego Smoothie IJs verzameling

Smogalarm

Ilyano tuurt wat wezenloos voor zich uit. Het is onwerkelijk, die jongen die anders de grootste mond heeft van de hele bus, nu zo stil en roerloos te zien staan. Wat verder, tussen de kinderen die al zijn uitgestapt, staan twee meisjes te snikken. Zij zaten aan de kant van de bus waar nu een vrouw naast haar auto staat. Ze schreeuwt het uit. Dat ze dit niet heeft gewild, dat ze zo’n spijt heeft…

Lotte was een opgewekte baby. 14 maanden oud maar nog steeds kon ze niet lopen. Lachen wel. En kusjes geven. Ze was altijd opgewekt en goedlachs. Eigenlijk huilde ze enkel wanneer ze grote honger had. Of een keelontsteking, dan ook. Maar voor de rest steeds tevreden. Haar mama Tess bracht haar ’s ochtends altijd naar de crèche. Wanneer ze Lotte in de autostoel zette, keek die steevast onmiddellijk naar de kant waar haar blauwe eendje altijd lag. Het lag er nog! En wanneer ze dat eendje dan in haar handjes geduwd kreeg, keek ze zo dankbaar terwijl ze breed glimlachte.

De hele weg naar de crèche speelde Lotte braaf achterin de rode C3. Ze stak de eend met haar twee handjes omhoog, dan weer omlaag, terwijl ze kraaide en babbelde en toch ook af en toe een geluidje maakte waar Tess met wat verbeelding “kwak kwak” uit kon opmaken. Het was mistig en op de radio kondigde men aan dat je wegens smogalarm op de autostrades niet hard mocht rijden. Geen nieuws voor Tess dus, zij nam altijd binnenwegen. Maar ook tussen de velden en in de dorpen waar ze kwam, zag je de vuile lucht oplichten door een opkomende zon. In de verte kon je zo een schoolbus zien staan. Waarschijnlijk net een kind opgehaald, want de richtingaanwijzer was aangestoken. Terwijl ze dichterbij kwam, zag Tess dat de bus werd voorbijgestoken door een hele stroom wagens. En hoewel de bus zich rustig weer in beweging zette, waren er toch nog steeds auto’s die haar voorbij reden. Allemaal mensen die hun voorligger nog gauw volgden. Go with the flow. Allemaal mensen die de bus wilden voor zijn, stel dat ze straks weer twee minuten moesten wachten tot een ander kind was opgestapt. Allemaal mensen die daar geen tijd voor hadden. Allemaal mensen die zich niet bedachten dat de tegenliggers tegen zeventig kilometer per uur naderden.

Een ogenblik verwachtte Tess dat de volgende wagen zou wachten aangezien de bus weer vertrokken was en zij kwam aangereden. En toen verscheen er een BMW van achter de bus die zich er nog snel voor wilde zetten. Een fractie van een seconde had Tess om aan haar rechterkant te zien dat ze door geparkeerde auto’s niet kon uitwijken en vervolgens uit alle macht te remmen terwijl ze de vrouw in de BMW strak in de ogen keek. Een beetje paniek kon je bespeuren, ja, toen wel. De klap slingerde haar auto tegen de bus en tientallen meters verder om dan al tollend tot stilstand te komen, geplet rond een boom.

Hoewel de buschauffeur en de begeleidster het zicht proberen te belemmeren, kunnen ze niet vermijden dat de kinderen een glimp opvangen van een BMW waarvan de hele voorkant in elkaar is gedrukt. De voorruit is gebarsten en een airbag puilt afgelaten door de zijruit. De vrouw staat er nog steeds naast te roepen. Dertig meter verder plaatst de politie schermen voor een boom waarrond wat rood staal geplooid is. Aan de banden zie je dat het ooit een auto is geweest. Op de straat ligt een afgerukte achterdeur en een linkerschoen. En nog wat verder een bebloede autostoel.

Ilyano strompelt met gebogen hoofd naar de andere bus die hem naar zijn school zal brengen. Zijn aandacht wordt naar de struiken op het voetpad getrokken. Stilzwijgend bukt hij zich en haalt een blauw eendje uit de lage stammen…

 

Er is een klein detail dat maakt dat dit verhaal niet zo is gelopen. Er stonden geen auto’s geparkeerd langs de kant van de weg. Tess kon dus net uitwijken en de vrouw in de BMW raasde gewoon voorbij.
Maar het had heel anders kunnen zijn.
Geef voorrang aan hoffelijkheid. Met een vleugje geduld.
Dankjewel.