Aangetekend factuur

Het derde aangetekend schrijven was er geen van de advocaat. Het was van het bedrijf zelf.

AANGETEKEND

Geachte heer,

in bijlage ons factuur xxxxxx voor de erelonen en kosten van onze raadsman teneinde uw reacties van het internet te laten verwijderen.

Vriendelijke groet,
[naam van de grote baas]

Deze keer ben ik dus hulp gaan inroepen. Het heeft lang genoeg geduurd dat ik zonder juridische ondersteuning aangetekende brieven heb gestuurd. Juridisch gezien had ik eigenlijk de eerste brief van de advocaat moeten negeren. Niet alleen heb je 2 weken om een aangetekend schrijven te gaan halen – dus “de dag nadien” moeten reageren is geen geldige termijn – het genoemde artikel heeft inderdaad enkel betrekking tot privé personen, niet op bedrijven. Bovendien heb ik hen niet beschuldigd van niet-gebeurde misdaden. Het enige waar ik over heb geschreven, waren mijn ervaringen met het bedrijf.

Echter, deze aangetekende, onterechte factuur moet ik wel beantwoorden. Negeren staat eigenlijk gelijk met het stilzwijgend aanvaarden ervan. Met juridische hulp is mijn aangetekend antwoord zo:

AANGETEKEND

Geachte heer,

Uw factuur met nummer xxxxxxx dd 18 augustus 2010 heb ik goed ontvangen.

Het spreekt voor zich dat de door u gemaakte kosten niet op mij verhaald kunnen worden.

De voormelde factuur dien ik dan ook te protesteren.

Ook wijs ik u er op dat indien ik genoodzaakt word verder met u over deze onterechte factuur te corresponderen, ik gedwongen zal zijn om bij u administratiekosten in rekening te brengen ten belope van 20 EUR per pagina.

Huidig schrijven wordt u gericht onder voorbehoud van alle rechten en zonder enige nadelige erkentenis.

Met vriendelijke groeten,

Mijn antwoord is ondertussen afgeleverd.

Tweede brief van advocaat

AANGETEKEND

Vrijdag 13 augustus 2010

Geachte Heer,

Ik stel vast dat u inmiddels de betreffende blog ontoegankelijk heeft gemaakt.

Dit is een stap in de goede richting, doch onvoldoende, daar ik, bij het ingeven van de naam van cliënt, vaststel dat uw blog nog steeds de tweede hit op GOOGLE is.

Uw lastercampagne is dus nog publiekelijk zichtbaar – weliswaar gedeeltelijk. Het gedeeltelijk ontoegankelijk maken is niet voldoende. Elke verwijzing dient te worden verwijderd.

Ik stel u dan ook in gebreke er voor te zorgen dat er bij het ingeven van de naam van client er geen enkele verwijzing naar de inhoud van uw blog verschijnt. Indien dit enkel kan door de volledige inhoud van de blog te verwijderen, dan is dat zo.

Indien u hier niet op ingaat uiterlijk voor 17 augustus as., herneem ik mijn acties zoals aangekondigd in mijn vorig schrijven.

Het is inderdaad tijd dat u uw – naar eigen zeggen – kinderachtige praktijken stopzet en dat u zich terug gaat bezighouden met de champignons in uw hof of een of andere schoenenwedstrijd.

Oprechte groeten,
[naam van de advocaat]

ps: indien u opnieuw meent dat deze brief dermate interessant is dat hij met de rest van de mensheid moet worden gedeeld, hoeft u de moeite niet te nemen om mijn gegevens onzichtbaar te maken.

Alle verwijzingen waren van mijn website gehaald. Niks "gedeeltelijke" verwijdering, nee, volledig.
Dat ik de teksten dus niet "gedeeltelijk verwijderd" heb, maar wel "volledig", stuur ik als aangetekend retour. En gezien de opgelegde deadline weer zo absurd kort is, werd het bericht ook per e-mail verstuurd, al is daar tot op moment van schrijven geen antwoord op gekomen. Ook wanneer ik probeer telefonisch contact te leggen, blijkt mijnheer de advocaat verhinderd te zijn mijn oproep te beantwoorden. Gezien hij tegenwoordig regelmatige bezoeker is van deze website, hoop ik dat hij mijn antwoord door deze publicatie alsnog te lezen krijgt.

AANGETEKEND
PER GEWOON SCHRIJVEN
PER E-MAIL

Maandag 16 augustus 2010

Geachte heer,

Zoals u reeds hebt kunnen vaststellen, heb ik gedaan wat er van mij verlangd werd in uw eerste schrijven op 11 augustus 2010. Alle verwijzingen naar [naam van het bedrijf] op bermione.be zijn offline gehaald.

U stelt echter vast dat het ingeven van de naam van uw cliënt in Google, mijn website als tweede resultaat geeft. In bijlage vindt u een screenshot van de eerste pagina na het zoeken op “[naam van het bedrijf]” via google.be alsook die van google.nl. Zelf ben ik tot pagina 53 gegaan en nergens is er een verwijzing naar mijn blog te vinden. In de e-mail versie van deze brief stuur ik u ook als bijlage de eerste 10 pagina’s zoekresultaten.

Echter, ik spreek niet tegen dat er ergens op Google een verwijzing naar mijn site is. Deze is enkel te bereiken via het zoeken op zowel “[naam van het bedrijf]” als “bermione” en dit terwijl op bermione.be nergens het woord “[naam van het bedrijf]” meer voorkomt. De technologie die Google hiervoor gebruikt, heet “Google Cache”. Meer informatie hierover vindt u op de website http://www.googleguide.com/cached_pages.html
Google Cache zorgt ervoor dat indien een bepaald bericht of website offline gaat, de inhoud ervan toch nog te raadplegen is, hetgeen Google’s service verbetert. Gezien dit functionaliteit is van Google, kan ikzelf hier niets tegen doen.

De reden dat men de originele tekst alsook de verwijzing naar mijn website nog in Google terugvindt, is dan ook omdat ik door u ben verplicht de berichten offline te halen. Dit zorgt ervoor dat Google’s backup systeem – Google Cache – in werking treedt en de verwijzing van [naam van het bedrijf] naar mijn website in stand wordt gehouden. Uw voorstel om de volledige website offline te halen, gaat het daarom alleen maar erger maken omdat er dan zelfs geen enkele mogelijkheid meer is om de berichten ooit nog weg te halen uit de Google Cache.

Beter is om berichten te laten staan en de tekst ervan aan te passen door de naam “[naam van het bedrijf]” eruit te verwijderen. De volgende keer dat Google mijn website bezoekt, merkt deze dat de tekst gewijzigd is en zal de nieuwe tekst opslagen in de cache. Dit is de snelste manier om elke verwijzing naar mijn website via het zoekwoord “[naam van het bedrijf]” te verwijderen.

Omdat u mij verplicht op uw eis in te gaan voor 17 augustus 2010, zal ik deze brief ook per e-mail versturen. Indien u hierop voor maandag 16 augustus 2010 om 12u niet hebt gereageerd, veronderstel ik dat u nog steeds wil dat ik al het mogelijke doe om ervoor te zorgen dat de oorspronkelijke tekst van het Internet verdwijnt en dus bovenstaand voorstel uitwerk.

Hierbij wens ik u te vermelden dat de wet mij geenszins verplicht dit te doen. Niets verbiedt mij mijn ervaring met een bedrijf openbaar te maken. Het artikel waar u naar verwees in uw eerste brief stelt een reeks misdrijven strafbaar die een inbreuk vormen op het privé-leven, de reputatie of de eer van een persoon. Toch wil ik duidelijk maken dat ik niet van plan ben tegen te werken en mijn volledige medewerking wil verlenen om dit geschil zo snel mogelijk op te lossen. Er is dan ook geen enkele reden om mij aan te schrijven met de minachtende toon uit uw tweede brief, dit helpt geen van ons beiden vooruit. Indien ik van u niet over een bedrijf mag schrijven, dan kunt u er zeker niets op tegen hebben dat ik over de champignons in mijn tuin schrijf.

Hopend u van dienst te zijn, groet ik u.

Ondertussen is de link waar zoveel ophef over is gemaakt, uit Google verdwenen en wordt de cache stelselmatig geupdate – hetgeen bewijst dat mijn aanpak aan het werken is. Nog steeds ben ik overtuigd dat dit niet nodig was, temeer omdat al sinds de eerste aanpassing bij het zoeken op de naam van het bedrijf deze website niet meer op de eerste 53 pagina’s van Google te vinden was. Hiermee hoop ik dat mijnheer de advocaat nu tevreden is en mij verder met rust laat.

Brief van de advocaat

PER GEWONE BRIEF
dinsdag 10 augustus 2010
Betreft: [..]

Geachte Heer,

Ik word geraadpleegd door de bvba [naam van installateur] met maatschappelijke zetel te [adres]. Ik hoef u mijn cliënt wellicht niet voor te stellen. [inderdaad]
Mijn cliënt laat mij een aantal van de commentaren over haar firma lezen de welke u via uw website/blog www.bermione.be openbaar maakt en verspreidt.

Ik citeer een aantal van de door u gepubliceerde quotes:
[berichten van mij die in een hoge emotionele toestand geschreven zijn en dus niet zo netjes zijn]
Dergelijke aantijgingen in het openbaar verspreiden is pure laster, strafbaar gesteld in artikel 443 SW. U stelt zich daarmee bloot aan straffen tot één jaar opsluiting, los van de eventuele schadevergoeding aan de burgerlijke partij.

Ik stel u heden dan ook officieel in gebreke om onmiddellijk de integrale [naam van installateur] blog van uw website te verwijderen, bij gebreke waaraan ik zonder aarzelen een strafklacht met burgerlijke partijstelling in handen van de onderzoeksrechter zal neerleggen tezamen met een stakingsvordering bij de kortgedingrechter, gevolgd door substantiële schadeclaim.

Ik ga er vanuit dat u deze brief ontvangt op 11 augustus. Indien het per 11 augustus 18:00u niet verwijderd is, start ik met de hier boven beschreven gerechtelijke acties.

Met de meeste hoogachting,
[naam van advocaat]

Hoewel alles wat online stond klopte, niet verzonnen was en het dus geen "pure laster" was, heeft hij wel een punt. Ook ik heb me kinderachtig gedragen door in een staat van grote emotie uitlatingen online te plaatsen. Laat me wel zeggen dat het betreffende bedrijf mij ook gewoon had kunnen contacteren. Meteen een advocaat onder de arm nemen, mja. Het heeft zijn effect natuurlijk niet gemist. Al is het maar dat het heel toevallig is dat die brief mij nu al bereikt. Normaal gezien had ik die nooit voor 19u kunnen lezen, laat staan actie ondernemen.

Ook ga ik zijn raad opvolgen en zien welke stappen ik kan ondernemen tegenover het bedrijf op een volwassen manier: aangetekend schrijven, in gebreke stelling, test-aankoop…

Troepjes

Troepjes

Trosjes trotse torentjes troepen samen onder het groene deken. Kleine kabouterkasteeltjes worden één voor één of allemaal tegelijk verzwolgen door het toerende mes van de grasmachine. Wanneer ze het gras niet komen afrijden, moeten ze hier ook niet massaal komen wonen, stelletje verwende graskabouters.

Nubbio

Nubbio

Toen Nubbio op facebook een kleine wedstrijd uitschreef, heb ik vrijwel meteen meegedaan. Niet zoiets onmogelijk waarbij je een schiftingsvraag moet invullen om zo zeker te zijn dat je in geen honderd jaar kans maakt om iets te winnen. Neen, Doodsimpel een foto van het logo van het hotel waarin je verbleef tijdens de vakantie insturen. Afin. Doodsimpel, ‘t is te zeggen. Er zijn er nog altijd mensen die erin zijn geslaagd om – toch wel mooie – foto’s in te sturen waar in de verste verte geen logo in te zien is. Fout dus. Kijk naar mijn foto, daar zie je bijna niets anders dan het logo.
Gewonnen: een paar wandelschoenen.

Ok, misschien een vreemde prijs, maar kijk. Eergisteren kreeg ik het bericht dat ik bij de winnaars was. Proficiat en dankjewel enzo. En toen moest ik mijn schoenmaat opgeven. Probleem. Soms heb ik een 42. Soms een 43. Een klein vergelijk met hetgeen ik hier heb staan en besloot een 42 te vragen. En twee dagen later kwam het pakket aan. Een paar mooie wandelschoenen. En wat voor schoenen. Volledig vervaardigd uit stevig en tegelijk zacht leder die bovendien zalig zitten. Wel ben ik heel blij dat ik voor een 42 heb gekozen, ze zitten namelijk al redelijk ruim.

Ze zaten heel erg deftig verpakt, apart in zakjes en van elkaar gescheiden door een isolatieschuimachtig vlies waarvan ik op dit moment niet op een betere naam kan komen en bovendien zit er een draagtas bij die blijkbaar heel tof is want bij het thuiskomen ben ik het onder de uitroep "Oooh wat een cool zakske, da wil ik meenemen naar het werk" al meteen kwijtgespeeld.

Wandelen heb ik er nog niet mee gedaan, maar dat zal zeker nog komen…

Handle GPS data by two GPS Apps simultaneously

Given this situation: You have a GPS device that is connected to your computer (not handheld) via physical COM1. Now you want to use this data in two different applications, say: a Route Navigator and a GPS logger. You launch the Route Navigator, it’ll connect to the COM1 port and it’ll show you your position. Now, launch your GPS logger and try to connect on COM1. It’s not happening: that COM port is in use. You can connect to a COM port with only one application.

On a portable device, this is solved by installing a virtual COM port, which can be read by multiple applications simultaneously. Often, this is COM8 (so it is on my Windows Mobile 5 system). But what to do when you want this functionality on a normal pc?

XPort

Well, there is a very cool application that actually makes this possible. It’s called XPort. Just launch the application, hit “Find GPS”, select a virtual COM port in the right column and hit “Enable ports”. Now, you can connect with both applications to that selected virtual COM port. Or, you can select two virtual COM ports and have both applications connected on a different port.

There’s a little drawback. The application needs Administrative rights, so on your own computer at home it’ll work, but if you have to set this thing up on a terminal build in a truck and running Windows XP on which the GPS logger starts up silently and the Route Navigator launches in full screen, all automatically while a very limited user is logged on, XPort will be denied to launch the virtual COM ports since it should be run with administrative rights.

com0com

So we need an application that makes it possible to install the virtual COM ports as an administrator, then launch the mapping as a windows service.
I found com0com.
Using the application com0com, you can create virtual COM port pairs, each representing a virtual NULL Modem Cable. You can use the graphical interface, setupg or the commandline interface setupc. This last one can be used in scripts. I created three pairs, one for the Route Navigator, one for my software and one for later usage supposing that I might want to debug one day while the other apps are running. So my script looks like this:

setupc install 0 - PortName=COM14,EmuBR=yes
setupc change CNCA0 EmuBR=yes
setupc install 1 - PortName=COM15,EmuBR=yes
setupc change CNCA1 EmuBR=yes
setupc install 2 - PortName=COM16,EmuBR=yes
setupc change CNCA2 EmuBR=yes

This will create the following pairs:

CNCA0 <-> COM14
CNCA1 <-> COM15
CNCA2 <-> COM16

hub4com

Part of the project is hub4com that makes it possible to get the input from one COM port an route it to several others. The first example they give, is exactly that what I need.

You have a GPS device that connected to your computer via a phisical COM1 port and you’d like to handle its data by two GPS applications. You can do it this way:[..]

Following the rest of the example, while using COM6 as GPS COM port, CNCAx as virtual input, COM1x as virtual output, it showed me this on the commandline:

C:\com0com\>hub4com \\.\COM6 \\.\CNCA0 \\.\CNCA1 \\.\CNCA2
Open("\\.\COM6", baud=19200, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA0", baud=19200, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA1", baud=19200, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA2", baud=19200, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Route data COM6(0) --> CNCA0(1) CNCA1(2) CNCA2(2)
Route data CNCA0(1) --> COM6(0)
Route flow control COM6(0) --> CNCA0(1)
Route flow control CNCA0(1) --> COM6(0)
Started COM7(0)
Started CNCA0(1)
Started CNCA1(2)

When I now connect the GPS logger on COM5, I see a lot of trash appearing. The reason is that the baud rate doesn’t match. It’s very important to read from the COM port at the same rate as the device produces it’s data. The GPS receiver in my case has a speed of 9600 Bd, but as you can see in the console log, hub4com is reading it at 19200 Bd. Too fast, thus the trash.

Of course, hub4com provides a way to set the baud rate, option --baud=9600 is bringing it down and the output is now

C:\com0com>hub4com --baud=9600 \\.\COM6 \\.\CNCA0 \\.\CNCA1 \\.\CNCA2
Open("\\.\COM6", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA0", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA1", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA2", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Route data COM6(0) --> CNCA0(1) CNCA1(2) CNCA2(3)
Route data CNCA0(1) --> COM6(0)
Route flow control COM6(0) --> CNCA0(1)
Route flow control CNCA0(1) --> COM6(0)
Started COM6(0)
Started CNCA0(1)
Started CNCA1(2)
Started CNCA2(3)

Maybe it’s just me, but it took me a full day to understand what is happening now after reading and re-reading all information I could find. Launching the Route Navigator on COM14 will give you a GPS signal and launching the GPS logger on COM15 or COM16 will give you a signal as well. So far so good. Until you close the application on COM14. It doesn’t matter which one that is, Route Navigator or GPS logger, it all gives the same result. When the application on COM14 is closed, the signal is lost on COM14 and COM15. Although the configuration of all 3 ports are identically, the hub4com ReadMe states (adjusted to fit my example) that

It will send data received from COM6 port to CNCA0, CNCA1 and CNCA2 ports
and it will send data received from CNCA0 port to COM6 port.

As seen on the commandline:

Route data COM6(0) --> CNCA0(1) CNCA1(2) CNCA2(3)
Route data CNCA0(1) --> COM6(0)
Route flow control COM6(0) --> CNCA0(1)
Route flow control CNCA0(1) --> COM6(0)

The data is routed to all three COM ports, the “flow control” is applied from COM6 to CNCA0 and CNCA0 to COM6 (with CNCA0 the input for COM14). No flow control for the others is configured. So my only guess was to create a flow control to all others as well. One of the extended examples (got by issuing hub4com --help) stated this

  hub4com --route=All:All \\.\CNCB0 \\.\CNCB1 \\.\CNCB2
    - receive data from CNCB0 and send it to CNCB1 and CNCB2,
      receive data from CNCB1 and send it to CNCB0 and CNCB2,
      receive data from CNCB2 and send it to CNCB0 and CNCB1.

So that’s almost what I wanted to do. Assuming the syntax is consistent with, say, connect:

  --connect=<lstr>:<lstl>
      handle data sent to any port listed in <LstR>
      as data received by all ports listed in <LstL>.

(where I would have switched R and L by the way) and where --route=All:All says that "ports can talk to each other", I added the parameter --route=0:All to route all data always from 0 to the others, so from COM6 to COM14, COM15 and COM16:

C:\com0com>hub4com --baud=9600 --route=0:All \\.\COM6 \\.\CNCA0 \\.\CNCA1 \\.\CNCA2
Open("\\.\COM6", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA0", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA1", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Open("\\.\CNCA2", baud=9600, data=8, parity=no, stop=1, octs=on, odsr=off, ox=off, ix=off, idsr=off, ito=0) - OK
Route data COM6(0) --> CNCA0(1) CNCA1(2) CNCA2(3)
No route for flow control
Started COM6(0)
Started CNCA0(1)
Started CNCA1(2)
Started CNCA2(3)

With this setup the data always flows from COM6 to the others no matter which port is read or left unread.
It took me about four days to find out how com0com and hub4com work, mainly because there’s not much information about it. There are quite a few examples, but none of them are explained in detail.

I sure hope the developers are still maintaining this application, since it really does what it has to and works like a charm. I hope the lack of updates since December 2009 is just because the application works perfectly :-)

My final command is this:

hub4com
   --baud=9600 --route=0:All \\.\COM11
   --baud=9600 \\.\CNCA0
   --baud=9600 \\.\CNCA1
   --baud=9600 \\.\CNCA2

I added the --baud=9600 to all other Null cable entrances, but that’s more a leftover from my tests. I think it’s sufficient to add the parameter before the list of com ports.

Install as Windows Service

Once configured, the Virtual COM ports stay active until you remove them. However, you have to launch hub4com every time you have rebooted the computer. To solve that, I’ve used runassvc, which allows a silent install as well. Without parameters, the application launches a GUI in which you can enter the required values. With parameters, like opened through a bat file, it launches and enters the parameters you have defined. Then, when you use --quiet as parameter, the GUI doesn’t launch, but the service is installed and started. My command looks like this

RunAsSvc.exe
   --install
   --displayname "hub4com"
   --description "Routes the GPS data from COM6 to virtual COM14, COM15 and COM16"
   --exe "C:\com0com\hub4com.exe"
   --params "--baud=9600 --route=0:All \\.\COM6 --baud=9600 \\.\CNCA0 --baud=9600 \\.\CNCA1 --baud=9600 \\.\CNCA2"
   --workingdir "C:\com0com"
   --quiet

Now, even when the computer is rebooted, as soon as it has started and before any user has logged on, the system is running so every application is able to read one GPS device even if another is already accessing it. It was tested successfully on a Windows XP and even on a Windows 7 machine, although on the last one you have to boot the machine in Test configuration (bcdedit -set TESTSIGNING ON) otherwise the com0com drivers won’t load.

Used applications

The applications I used to set up this environment, are

Vermergeld

Vermergeld

Akkoord. Van koeien ken ik niks. Daarom kan ik niet zeggen of een koe al dan niet goed gezond is. Maar mijn aandacht ging toch naar die ene koe die achter de groep strompelde en de rest van de kudde niet kon bijhouden. Kromme rug, uitgemergelde hals, botten zichtbaar in haar poten en haar flanken, enorme uier en haar geloei had meer weg van een hees, uitgewrongen geblaat.. Alles behalve gezond zag ze eruit. Af en toe stopten de anderen en konden ze achterom kijken hoe de koe haar kuddegenoten probeerde bij te houden, maar wanneer ze eindelijk bijgebeend was en de tocht door de weide weer werd verdergezet, hinkte ze onmiddellijk hopeloos achterop.
Het laatst heb ik haar gezien terwijl ik in mijn wagen stapte en naar het werk vertrok. Ze snuffelde nog even aan een drinkbak waar duidelijk geen water meer inzat door de grote hitte van de voorbije dagen, wat haar dan maar weer verplichtte een poging te doen tot het inhalen van de groep in plaats van een verfrissend slokje water te nemen.
‘s Nachts werd ik wakker door een klagend hees geblaat. Loeihard en pijnlijk weerklonk het tientallen minuten lang de nacht in om vervolgens, terwijl de hemel traag wat lichter kleurde, uit te sterven in een zachtjes jammerlijk gezucht.

De volgende ochtend was de koe niet meer in de kudde te bespeuren…

Wanneer de kinderen

Wanneer de kinderen

Ach. De merel heeft uiteindelijk meer geluk gehad.

Wanneer de merel

Wanneer de merel

Wanneer de merel langzaam aan
Zielig aan de kant blijft staan
Niet achter wormen aan kan gaan
Dan weet je dat je stilletjes aan
Het gras te lang hebt laten staan
En doe je er dus best wat aan
Zo kan de merel eten gaan.

Een duveltje

Een duveltje

Het huwelijksseizoen komt er weer aan. Tijd dus om weer in actie te schieten en verzinnen wat we nu weer als huwelijkscadeau kunnen maken.

Het kado deze keer gaat naar Kim en Karel. Voor hen kwamen we op het idee om een groot, gevuld glas bier te geven. Het vullen van het glas gebeurt met een gele gel waarin we het geld stoppen. De afwerking bovenaan is met iets wit, slagroom of scheerschuim ofzo. Karel drinkt graag Duvel, dus kwamen we op het idee om een Duvelglas van 3L te gebruiken.

Het glas gingen we in de brouwerij in Puurs zelf halen. Nu moesten we nog verzinnen wat we erin gingen stoppen. Er waren verschillende mogelijkheden: haargel was de eerste keuze, maar 3L haargel ging een te kostelijke zaak worden. Het is immers de bedoeling om niet teveel geld uit te geven aan materiaal en zoveel mogelijk cash over te houden. Dan hebben we gedacht om zelf gelatine te maken en te kleuren. De kleurstof was geen probleem, dat kost niet veel, maar wanneer je weet dat je 2 blaadjes gelatine nodig hebt om 80ml te binden en 9 blaadjes gelatine € 1,50- kosten, dan weet je dat die prijs ook wel snel ging oplopen.

Na een tijdje zijn we op "decogel" uitgekomen – die gel waar men bloemstukjes in zet. Een heel erg klein zakje decogel, 50 gr, zou genoeg zijn om een hele emmer te vullen. De kleurstof moesten we apart gaan halen want die hadden ze niet meer. We hebben overwogen om plakkaatverf op te lossen in water en daar de korrels in te gooien, maar de vriendelijke mevrouw van het bazarke in Turnhout heeft ons dat ten stelligste afgeraden omdat die verf niet opgenomen zou worden door de korrels. Je zou eerder brokken met geel gekabbeld slijm ertussen krijgen. Ook niet echt de bedoeling. Zonder plakkaatverf zijn we terug naar buiten gegaan en naar een bloemenwinkel gegaan waar ze gele deco-kleurstof hadden.

Nu we het materiaal voor het "bier" hadden, moesten we nog iets verzinnen dat als schuim kon dienen. We hebben gedacht aan slagroom of scheershuim, maar dat verdwijnt na een tijdje en we hebben de kado een week op voorhand gemaakt. Geen goed idee dus. Isolatieschuim? Maar dat zou te hard worden en tijdens het uitbreken zou het glas misschien beschadigd geraken, terwijl het de bedoeling is dat ze het later kunnen gebruiken als vaas voor de ene of andere plant of snoepjes of eender wat ze zelf kiezen. Isomobolletjes! Dat was het, lekker vuil en toch ongevaarlijk. Een geweldig idee dat het bezoek aan de bloemenwinkel niet heeft overleefd. Daar hebben we namelijk het effect van niet gekleurde decogel gezien en dat was eigenlijk wit genoeg om als schuim te dienen. Dus: 2/3 geel gekleurde gel dient als bier, 1/3 niet gekleurde gel dient als schuim.

Uiteraard is het de bedoeling dat we daarin ook geld verwerken. Muntstukken, zodat het koppel nog wat telwerk heeft. Maar geen rosse muntjes. We zijn niet zo sadistisch aangelegd en bovendien zouden we dan teveel muntstukken hebben. Daarom werkten we uitsluitend met stukken van 1 en 2 euro.

Zo’n decogel water op laten nemen duurt enkele uren, maar niet de vijf die op het papiertje staat, misschien te danken aan het feit dat ik de aanwijzing helemaal niet gevolgd heb. Normaal moest ik korrels nemen, daar water op gieten, laten intrekken, nog water bijgieten, en zo tot de korrels volledig gezwollen waren. Ik heb berekend hoeveel korrels ik ongeveer nodig had (+navulling achteraf wordt ongeveer 20g voor 3L geel, 8g voor 1,5l wit), heb twee emmers gevuld (3l water die ik met een stuk of 15 druppels geel heb gekleurd – en 1,5l ongekleurd water) en daar de korrels gewoon in gedropt. Na een tweetal uur waren ze maximaal verzadigd en was er nagenoeg geen water meer over.

Een laagje decogel, een laagje muntstukken, en dat herhalen tot alle gele gel op was. Oorspronkelijk was het de bedoeling om het geel tot aan het midden van de letters te laten komen, maar daar hadden we teveel geel en te weinig wit voor gemaakt, dus hebben we het glas zo gevuld alsof je het hele flesje in het glas hebt leeggegoten. Het kleine beetje gele water dat nog over was, hebben we dan in het glas gegoten om de korrels nog wat vochtig te houden. Vervolgens hebben we de witte korrels aangebracht en het bleek dat de hoeveelheid perfect gepast was: het hele glas is tot aan de rand gevuld met decogel.

Eerlijk gezegd: ik ben zeer tevreden van het resultaat. Zeer mooi om naar te kijken, het koppel zal toch wat moeite moeten doen om het geld – àl de stukken – te recupereren, maar zal tegelijk niet erg lang bezig zijn en het is bovendien geen vuil werk.

Wel hebben we ons een beetje mispakt. Het glas is een week voor het huwelijk gemaakt. Op de dag van het huwelijk hebben we een aantal onverwachte effecten gezien. Ten eerste: het geld begon zwart uit te slagen. Roest, vermoed ik. Dat zorgt er tegelijk voor dat de gele gel niet meer fel geel, maar eerder een vuilgele kleur krijgt. Ten tweede is de gele kleurstof naar boven gekropen, waardoor de witte kraag eigelijk helemaal niet meer wit was. We hadden van in het begin een vlies moeten aanbrengen tussen de gele gel en de ongekleurde gel, bijvoorbeeld door middel van huishoudfolie. Wat ik nu heb gedaan, is stukken huishoudfolie tussen de half geel-geworden gel gestoken, opdat er toch nog een gevoel van schuim werd verkregen. Maar opmerkelijk was toch dat het geld mooi op z’n plaats bleef zitten. Zelfs na een twee uur durende rit over de Belgische wegen naar Kortrijk…

Return top