Posts Tagged ‘sint’
Een geweldige dag was het vandaag. Tijdens de stoet die van de Nieuwe Kaai naar de Grote Markt ging, konden de vele gelukkige kindergezichtjes de Sint weer begroeten en kregen ze snoepjes en vooral veel mandarijntjes van de Zwarte Pieten.
Op de markt maakte de Knetter Kids band er een groot feest van. De Sint vertrok terwijl er kadootjes onder de kinderen werden verdeeld.
Zwarte Piet is racisme. Sinds een paar jaar wordt hetzelfde liedje telkens weer opnieuw gezongen. Hoe dichter de verjaardag van Sinterklaas komt, hoe harder deze kreet klinkt. Moeten we Sinterklaas gaan veroordelen wegens racisme?
De man achter Sinterklaas is Nicolaas van Myra. Historisch gezien was hij een Lycische bisschop uit de door Grieken bewoonde antieke stad Myra die nu in Turkije ligt. Dat is een feit. De mythe vertelt dat hij drie kinderen uit de dood heeft gered. Daaruit is het kinderfeest ontstaan. De Zwarte Pieten zijn later aan het verhaal toegevoegd. Ook dat is een feit. Al zijn er een tiental verschillende interpretaties over de oorsprong van Zwarte Piet.
In het begin kwam er maar één Zwarte Piet voor in het verhaal. In de loop van de geschiedenis gaat de oorsprong hiervan van een overwonnen duivel met een roe, via de god Wodan met zijn zwarte raven, over een Italiaanse schoorsteenveger, naar een Franse harlekijn of een Italiaanse Befena die ook met roet besmeurd is en kadootjes door de schoorsteen brengt.
Welke interpretatie je ook neemt, je ziet duidelijk dat zwart de rode draad is door het ontstaan van Zwarte Piet. Waarschijnlijk is Zwarte Piet van oorsprong echter een Ethiopisch jongentje, Piter, dat door Nicolaas van Myra werd vrijgekocht en nadien door hem werd opgevoed, hetgeen zelfs een erg vriendelijke interpretatie is. De interpretatie van blanke medewerker die zwart is geworden van het roet, is degene die op dit moment gevoerd wordt. Dat er tegenwoordig niet meer één maar vele Zwarte Pieten rondlopen, is omdat een stoet van twee man niet echt bezienswaardig is…
Tot zover is er geen racisme te bespeuren. Slechts recent is de interpretatie van het racisme op de koloniale zwarte slaven toegevoegd, hoewel het koloniale tijdperk van ver na Nicolaas van Myra dateert.
Alle racistische kenmerken die je her en der hoort en leest, zijn eigenlijk allemaal verkeerde projecties en gevoed door kortzichtige waanbeelden. Wanneer je een stap terugneemt en er nuchter over denkt, dan kun je zien dat in het hele kinderfeest geen vleugje racisme zit, wel integendeel.
Mensen zien overal racisme als ze willen. Van Disneyfilms tot liedjes van K3. Het is erg jammer dat het Sinterklaasfeest wordt afgeschilderd als racistisch terwijl het een kinderfeest is dat eigenlijk verdraagzaamheid en gelijkheid tussen alle volkeren verkondigt. Stop dus met het zoeken naar onterechte beschuldigingen en geniet gewoon van de lachende kindergezichtjes op het moment dat de stoet voorbij komt met vrolijk dansende clowns en een oude circusdirecteur op z’n paard…
Dit jaar had Sinterklaas gelukkig weer goed weer meegebracht uit Spanje terwijl hij vergezeld door vele schepen de jachthaven van Turnhout binnenvoer. Nadat de Goedheiligman rustig zijn tijd genomen had om alle kinderen te begroeten die hem stonden op te wachten aan de Nieuwe Kaai, trok hij en zijn Zwarte Pieten in stoet naar de Grote Markt. De stoet werd geleid door de Kaartenreuzen die speciaal voor Sinterklaas nog eens door hun stad trokken.
Om drie uur kwam het gezelschap aan op de Markt waar ze ontvangen werden door mijnheer de Burgemeester terwijl de Knetter Kids Band voor een vrolijke noot zorgde. Voor de Burgemeester had de Sint een heuse Sint-vlag bij. Terwijl twee Zwarte Pieten deze vlag boven op het stadhuis hingen, vertelde de Sint dat die vlag daar het hele jaar mocht hangen, zodat alle kinderen van Turnhout iedere dag hun schoen konden zetten. De burgemeester laat alvast weten dat de vlag zeker tot 6 december boven het stadhuis zal wapperen.
Uiteraard had de Sint ook dit jaar weer een mooi geschenk klaar voor alle kinderen die hem zo vrolijk toezongen op deze mooie maar koude novemberdag. En dat was dit jaar niet zomaar een geschenk! De Sint deelde het enige echte Blinkende Binken Boek uit, het sprookjesboek gemaakt ter ere van Fata Morgana twee jaar geleden. Ik moet je niet vertellen dat hij de kinderen daar superblij mee heeft gemaakt!
Het regent zacht, gelukkig al minder dan deze voormiddag, maar Zwarte Piet is er toch niet gerust in. Hij kijkt naar boven en ziet dat de lucht lichter wordt. Het dek is nat en glad en alle Zwarte Pieten moeten heel voorzichtig zijn of ze vallen pardoes in het water. Ook Sinterklaas wandelt voorzichtig over het dek. De Vaandelpiet probeert het vaandel hoog te houden maar net op dat moment komt er een rukwind die de vaandel en Vaandelpiet bijna het water in blaast. Gelukkig kan hij zich net op tijd tegen houden.
De boten, niet alleen de Overmorgen maar ook een aantal plezierjachten waar telkens een aantal Zwarte Pieten op zijn, varen verder over het kanaal. Langzaam komt de Nieuwe Kaai in zicht en Zwarte Piet kan de kinderen al horen zingen. “Daar!” roept hij naar Sinterklaas, die eigenlijk gewoon naast hem staat en zich dus een hoedje schrikt. Terwijl de Zwarte Pieten van de plezierjachten op de kade springen, probeert de Overmorgen aan te meren, hetgeen niet zo simpel is door de harde wind. Na een beetje manoeuvreren lukt het om de boot veilig aan de kant te krijgen. De stemmen van Frank en Wim weerklinken door de boxen op de kade terwijl ze vragen of Sinterklaas kan geholpen worden met het aan wal komen. Maar hun woorden zijn nog niet koud of de oude man springt gezwind van het dek en aan wal en ja daar kijkt iedereen wel even van op.
Zwarte Piet begint met het uitdelen van snoepjes en de Sintkrant en net op het ogenblik dat hij een krant aan een lief klein meisje geeft, voelt hij een bolletje ijs op zijn hoofd. En nog één. En nog! Een golf van hagel wordt losgelaten op de kaai en Zwarte Piet moet uiteindelijk gaan schuilen onder de paraplu van een papa. Donder en bliksem zijn te aanschouwen en even vreest Zwarte Piet dat hij daar de rest van de dag zal moeten blijven staan, maar zo plots als het onweer was komen opzetten, zo plots verdween het ook om enkel wat regen achter te laten. Zwarte Piet bedankt de papa en loopt vervolgens naar de koets van de Sint die ondertussen koers had gezet naar de grote markt. “Toch maar even een paraplu halen” denkt hij bij zichzelf die hij kreeg van de Koetspiet. Onderweg blijkt die paraplu ook wel echt nodig want de regen gooit zijn koude druppels vlijtig naar beneden. Wanneer de stoet aankomt op de Markt, is de regen wat verminderd en kan het optreden van de Gompies redelijk droog ingezet worden.
De muzikanten hebben blijkbaar een nieuw liedje gemaakt over wat de Sint zei en Zwarte Piet vindt dat echt wel een leuk lied. Zo leuk, dat hij beslist om op het podium te gaan meezingen. Alleen… Even haalt hij een aantal liedjes door elkaar en vervolgens wil hij zelfs een eigen strofe zingen. Hij weet namelijk iets dat niemand anders weet. Hij zingt vervolgens zijn strofe waarin hij vertelt over een gat in de broek van Sinterklaas en dat alle kinderen nu zijn billen kunnen zien! Sinterklaas kan er wel mee lachen, want het was inderdaad wel waar, maar dat stukje van die billen heeft Zwarte Piet er wel zelf bij verzonnen.
Bij de liedjes die daarop volgen, mogen kinderen uit het publiek mee op het podium muziek komen maken. Een aantal van hen mogen zelfs alleen op het podium en Sara mag haar variatie op de stoomboot solo zingen, hetgeen ze ongelooflijk prachtig doet.
Op het eind heeft de burgemeester nog een verrassing. Sinterklaas krijgt een cheque van 3175 euro. Dit bedrag is de opbrengst die de ijspiste bijeengekregen heeft ten voordele van de truckrun in Turnhout. Uiteraard is de Sint daar ongelooflijk blij mee.
En dan is het tijd om de pakjes uit te delen. Alle kinderen die aanwezig zijn, krijgen een mooi geschenkje van de Sint, die door de Zwarte Pieten worden uitgedeeld in de regen die opnieuw is beginnen vallen. Onder aanmoedigend gezang van de Gompies wordt Sinterklaas uitgewuifd en hij verdwijnt in het stadhuis waar hij samen met alle Zwarte Pieten wacht op de busjes van Taxi Jef die zo vriendelijk zijn het gezelschap af te zetten op hun verblijfplaats, waar ze Pakjesavond van volgende week gaan voorbereiden.
‘t Is toch waar. Zo’n chocolade ventje is te mooi om op te eten. Maar het is zo’n zonde om die chocolade slecht te laten worden. Bijgevolg eet ik wel degelijk alle chocolade die ik van Sinterklaas krijg, alleen duurt het meestal een hele poos voor de laatste weggewerkt is.
En dit jaar is het zover. Mijn laatste Sint heb ik nog niet op en de paaseitjes liggen al in de winkel.
Sint ft. Easter.
Hoog tijd dus om die Sint zijn kop af te bijten.
PS: geen enkel chocolade attribuut dat je op de foto ziet, bestaat nog op dit moment.
En’t heeft gesmaakt.
Sinterklaas pakte het eens even totaal anders aan vandaag. Hij liet Slecht Weer Vandaag voor een keer op stal en trok door Turnhout in authentieke old-timers. Het goede weer, dat had hij ook thuis gelaten. De stoet kreeg alle seizoenen tegelijk over zich heen, van stralende zon tot hevige sneeuwval, maar zoiets laat de Sint en Zwarte Piet natuurlijk niet afschrikken, zodat het weer een toffe namiddag werd!
De foto’s werden genomen door de Digitale Fotografiegroep Turnhout Jeugd.
When I saw one of my colleagues today, his first question was:
- “Have you found her already?“.
- “Who?” I asked
- “The Finnish girl…“. I didn’t and I hardly doubt I ever will. “I think she looks more like a plastic doll. How many tons of make-up is she wearing?” he continued.
Finnish Treasure,
natural beauty,
by Auric Goldfinger.
Uch. He’s right. You know, the truth is, I did some photoshopping. The original picture is a bit blurred, so I sharpened it, but that was blowing up the ISO artifact so I did some “airbrushing“… Bad idea, so it seems. Posting the blurred original in the first place would have been better. I still have much to learn…
At the end of the day however, he asked me again whether I had found her yet and while asking this, he had a sharp, penetrating, almost blaming look. That was one time too much. There’s a more profound meaning in that question, it’s not “just” a longing for information. What did he mean? What should I think now?
I thought a long time. A long time-consuming thought. Until I experienced the enlightening emotion of knowledge. I now see what the deeper meaning of his question actually is, what the motive is for posing it. Jealousy. He is just jealous he wasn’t there at that moment. His sharp, penetrating look was just an envious look. And I can’t blame him.
Perhaps I should enlarge the image, frame it and give it as a gift for his birthday…
This column should have been flooded by smileys, but that would ruin the text, so just imagine a lot of winks and ROFLs every two sentences…
“Haydiho, hier ben ik weer!” Ik schrik me een hoedje wanneer de deur van mijn kamer openvliegt. Fotopiet en ik kennen elkaar al een tijdje, maar het blijft toch altijd schrikken wanneer hij zomaar binnenvalt. “Zet eens snel online!” roept hij, terwijl hij zijn fototoestel in mijn handen duwt. “jamaar” probeer ik, maar hij heeft zich al achter mijn computer gezet en is zijn foto’s al aan het kopiëren. Fotopiet houdt wel van foto’s nemen en ze dan ook zo snel mogelijk online te krijgen.
“Vandaag is er weer wat gebeurd hoor,” zegt hij, “er waren boeven en die maakten de kinderen wijs dat Sinterklaas problemen had met de pakjes: doordat alles zo duur is geworden, heeft Sinterklaas niet genoeg geld om speelgoed te kopen. De boeven vertelden de kinderen dat ze een spaarvarkentje vol centjes moesten buiten zetten, een rood lint aan het huis moesten hangen en dan konden de Zwarte Pieten dat geld ophalen en dan zouden de kindjes pas speelgoed krijgen.”
“Oei,” reageer ik, “en is dat waar Zwarte Piet? Krijgen de kinderen echt geen speelgoed meer dit jaar wanneer jullie niet genoeg geld kunnen inzamelen?” Zwarte Piet kijkt me aan met een dwaas gezicht. “Natuurlijk niet,” antwoordt hij. “de boeven zouden zelf dat geld gaan ophalen! De kinderen krijgen wel speelgoed van ons! We hebben die boeven op het einde kunnen pakken! Ja, toen hadden ze wel heel wat minder praat!”.
“Gelukkig maar!” zucht ik.
Zwarte Piet kijkt naar hoe de foto’s voorbij flitsen op mijn scherm. “Weet je, de meeste kinderen zetten vaak niet alleen een wortel voor het paard, maar ook een pintje bier voor de Zwarte Pieten. Maar eigenlijk lust ik geen bier. En er is een kindje waarmee ik een leuk gesprek heb gehad, en dat gaat speciaal voor mij een lekker glas water klaarzetten. Heb ik eindelijk geen dorst meer als ik de pakjes aan het uitdelen ben!”
Eén voor één worden de foto’s op mijn computer gezet. 
Finnish Treasure,
by Auric Goldfinger.
Af en toe zie ik een foto van Fotopiet zelf voorbijkomen, in charmant gezeldschap nog wel. “Wat heeft dat te betekenen?” vraag ik, “Moest jij geen foto’s trekken van de stoet? Van de pakjes? Van de paardjes? Van de kinderen en andere Zwarte Pieten?”
“Jamaar….” verdedigt hij zich, “dat heb ik toch ook gedaan! Er zijn maar vier foto’s van mezelf bij! En dat komt omdat die ene foto met een Fins meisje is – en zo lopen er niet veel rond in België, dus eigenlijk was dat een unieke kans, en de meisjes op die andere foto’s smeekten bijna om met mij op de foto te mogen, dan kun je zoiets toch niet weigeren?” 
Zijn ogen fonkelen en iets zegt me dat het niet helemaal klopt wat hij hier beweert. 
Maar hij heeft wel gelijk: er zijn veel foto’s van andere Zwarte Pieten, er zijn veel foto’s van de stoet of van kinderen die een zwart neusje hebben, van de tekeningen, de paardjes en zelfs van kinderen die als kleine zwarte pietjes en sinterklaasjes door de straten liepen! En wanneer de laatste foto op mijn computer staat, haalt Fotopiet zijn camera weg en zegt: “Zeg, kun jij ervoor zorgen dat Ella een mailtje naar mij kan sturen?”
“Wie is Ella?” Vraag ik. “Wel dat is … euh…” antwoordt hij aarzelend. “…zorg nu maar gewoon dat ze iets kan sturen. 
Nu ben ik weg want ik heb nog een heleboel werk voor Sinterklaas. Tot volgend jaar enneh, laat iets weten wanneer Ella iets heeft gestuurd he!”
En voor ik het goed en wel besef, slaat mijn deur opnieuw dicht en is Zwarte Piet verdwenen. Eigenlijk had ik nog willen vragen of hij ook dit jaar mijn huisje niet zou vergeten. Maar ik heb de foto’s wel mooi online gezet, ik heb ervoor gezorgd dat mysterieuze Ella een berichtje kan nalaten en bovendien ben ik het hele jaar heel braaf geweest, dus ik denk niet dat hij of Sinterklaas mij zal vergeten. Dat hoop ik toch…
With Halloween knocking on the door, my sister is working around the theme of Halloween this week. So I had to cut a pumpkin. Rather hard work, really. And this time, we took an edible one, so my mother could make some pumpkin soup. First time she made pumpkin soup and I have to admit it is a good one.
And indeed, Black Pete for Adium is ready.
You know, as I’m involved in celebrating Saint Nicolas in Turnhout, it would be a shame not to update Adicolas at this point… So that’s exactly what I did.
Now let’s see… What is still missing…
Ah yes.. Black Pete!
