AANGETEKEND

Vrijdag 13 augustus 2010

Geachte Heer,

Ik stel vast dat u inmiddels de betreffende blog ontoegankelijk heeft gemaakt.

Dit is een stap in de goede richting, doch onvoldoende, daar ik, bij het ingeven van de naam van cliënt, vaststel dat uw blog nog steeds de tweede hit op GOOGLE is.

Uw lastercampagne is dus nog publiekelijk zichtbaar – weliswaar gedeeltelijk. Het gedeeltelijk ontoegankelijk maken is niet voldoende. Elke verwijzing dient te worden verwijderd.

Ik stel u dan ook in gebreke er voor te zorgen dat er bij het ingeven van de naam van client er geen enkele verwijzing naar de inhoud van uw blog verschijnt. Indien dit enkel kan door de volledige inhoud van de blog te verwijderen, dan is dat zo.

Indien u hier niet op ingaat uiterlijk voor 17 augustus as., herneem ik mijn acties zoals aangekondigd in mijn vorig schrijven.

Het is inderdaad tijd dat u uw – naar eigen zeggen – kinderachtige praktijken stopzet en dat u zich terug gaat bezighouden met de champignons in uw hof of een of andere schoenenwedstrijd.

Oprechte groeten,
[naam van de advocaat]

ps: indien u opnieuw meent dat deze brief dermate interessant is dat hij met de rest van de mensheid moet worden gedeeld, hoeft u de moeite niet te nemen om mijn gegevens onzichtbaar te maken.

Alle verwijzingen waren van mijn website gehaald. Niks "gedeeltelijke" verwijdering, nee, volledig.
Dat ik de teksten dus niet "gedeeltelijk verwijderd" heb, maar wel "volledig", stuur ik als aangetekend retour. En gezien de opgelegde deadline weer zo absurd kort is, werd het bericht ook per e-mail verstuurd, al is daar tot op moment van schrijven geen antwoord op gekomen. Ook wanneer ik probeer telefonisch contact te leggen, blijkt mijnheer de advocaat verhinderd te zijn mijn oproep te beantwoorden. Gezien hij tegenwoordig regelmatige bezoeker is van deze website, hoop ik dat hij mijn antwoord door deze publicatie alsnog te lezen krijgt.

AANGETEKEND
PER GEWOON SCHRIJVEN
PER E-MAIL

Maandag 16 augustus 2010

Geachte heer,

Zoals u reeds hebt kunnen vaststellen, heb ik gedaan wat er van mij verlangd werd in uw eerste schrijven op 11 augustus 2010. Alle verwijzingen naar [naam van het bedrijf] op bermione.be zijn offline gehaald.

U stelt echter vast dat het ingeven van de naam van uw cliënt in Google, mijn website als tweede resultaat geeft. In bijlage vindt u een screenshot van de eerste pagina na het zoeken op “[naam van het bedrijf]” via google.be alsook die van google.nl. Zelf ben ik tot pagina 53 gegaan en nergens is er een verwijzing naar mijn blog te vinden. In de e-mail versie van deze brief stuur ik u ook als bijlage de eerste 10 pagina’s zoekresultaten.

Echter, ik spreek niet tegen dat er ergens op Google een verwijzing naar mijn site is. Deze is enkel te bereiken via het zoeken op zowel “[naam van het bedrijf]” als “bermione” en dit terwijl op bermione.be nergens het woord “[naam van het bedrijf]” meer voorkomt. De technologie die Google hiervoor gebruikt, heet “Google Cache”. Meer informatie hierover vindt u op de website http://www.googleguide.com/cached_pages.html
Google Cache zorgt ervoor dat indien een bepaald bericht of website offline gaat, de inhoud ervan toch nog te raadplegen is, hetgeen Google’s service verbetert. Gezien dit functionaliteit is van Google, kan ikzelf hier niets tegen doen.

De reden dat men de originele tekst alsook de verwijzing naar mijn website nog in Google terugvindt, is dan ook omdat ik door u ben verplicht de berichten offline te halen. Dit zorgt ervoor dat Google’s backup systeem – Google Cache – in werking treedt en de verwijzing van [naam van het bedrijf] naar mijn website in stand wordt gehouden. Uw voorstel om de volledige website offline te halen, gaat het daarom alleen maar erger maken omdat er dan zelfs geen enkele mogelijkheid meer is om de berichten ooit nog weg te halen uit de Google Cache.

Beter is om berichten te laten staan en de tekst ervan aan te passen door de naam “[naam van het bedrijf]” eruit te verwijderen. De volgende keer dat Google mijn website bezoekt, merkt deze dat de tekst gewijzigd is en zal de nieuwe tekst opslagen in de cache. Dit is de snelste manier om elke verwijzing naar mijn website via het zoekwoord “[naam van het bedrijf]” te verwijderen.

Omdat u mij verplicht op uw eis in te gaan voor 17 augustus 2010, zal ik deze brief ook per e-mail versturen. Indien u hierop voor maandag 16 augustus 2010 om 12u niet hebt gereageerd, veronderstel ik dat u nog steeds wil dat ik al het mogelijke doe om ervoor te zorgen dat de oorspronkelijke tekst van het Internet verdwijnt en dus bovenstaand voorstel uitwerk.

Hierbij wens ik u te vermelden dat de wet mij geenszins verplicht dit te doen. Niets verbiedt mij mijn ervaring met een bedrijf openbaar te maken. Het artikel waar u naar verwees in uw eerste brief stelt een reeks misdrijven strafbaar die een inbreuk vormen op het privé-leven, de reputatie of de eer van een persoon. Toch wil ik duidelijk maken dat ik niet van plan ben tegen te werken en mijn volledige medewerking wil verlenen om dit geschil zo snel mogelijk op te lossen. Er is dan ook geen enkele reden om mij aan te schrijven met de minachtende toon uit uw tweede brief, dit helpt geen van ons beiden vooruit. Indien ik van u niet over een bedrijf mag schrijven, dan kunt u er zeker niets op tegen hebben dat ik over de champignons in mijn tuin schrijf.

Hopend u van dienst te zijn, groet ik u.

Ondertussen is de link waar zoveel ophef over is gemaakt, uit Google verdwenen en wordt de cache stelselmatig geupdate – hetgeen bewijst dat mijn aanpak aan het werken is. Nog steeds ben ik overtuigd dat dit niet nodig was, temeer omdat al sinds de eerste aanpassing bij het zoeken op de naam van het bedrijf deze website niet meer op de eerste 53 pagina’s van Google te vinden was. Hiermee hoop ik dat mijnheer de advocaat nu tevreden is en mij verder met rust laat.

Ach. De merel heeft uiteindelijk meer geluk gehad.

Gras gegroeid.
Plantjes geplant.

Nu nog een barbecue en ‘t is helemaal af.

Eenmaal dat je jezelf door de klantendienst hebt geworsteld, krijg je waarschijnlijk een bekwaam vakman over de vloer – er zijn altijd uitzonderingen.

Die mens die ze nu hebben gestuurd, had oog voor kleine details, werkte verzorgd en nauwkeurig en heeft enkele kleine gebreken zoveel mogelijk proberen recht te zetten. En ons probleem opgelost trouwens. Blijkbaar is die rolluik ooit verkeerd afgesteld geweest, waardoor de veren te ver omgebogen werden en waardoor een deeltje afgebroken was. Waaronder trouwens een stuk van de rolluik zelf.

De rest van de veren zijn meteen ook vervangen wegens op-het-punt-af-te-breken en ook het bovenste deel van de rolluik. En ze werkt weer super.
Hij heeft nog wat hints gegeven om van de rolluik een “automatische” rolluik te maken, waardoor we niet meer 30 seconden op die knop moeten blijven duwen om ze naar beneden te halen en heeft hij nog gewezen op het feit dat de onderkant van de ramen vooraan eigenlijk niet mochten dichtgespoten zijn met silicone, omwille van verluchting… Zaken om verder uit te zoeken dus.

Wonderbaarlijk, dat ik na het aanpassen van de werkomschrijving (er is slechts 1 persoon geweest, geen 2 zoals op het formulier stond) eigenlijk een heel positief gevoel heb na dit bezoek.

Misschien door de vrieskou? Of…
Shit.

Bon.

Na een telefoontje van het bedrijf blijkt dat er maar 2 jaar garantie is, dat ze het willen komen maken op 18 februari en dat het mij 50 euro per uur gaat kosten, plus verplaatsingskosten "uiteraard". En dus heb ik hen gezegd dat ik hen wel zou terugbellen. Echt, ik ben zo hard niet van plan om hen ook nog maar iets van geld te geven.

Met Tine heb ik vervolgens de mogelijkheden overlopen, besproken dat we er zelf niet aan gaan durven beginnen, besloten dat ik mijn trots dan maar even opzij moet zetten en vervolgens met zowat alle negatieve gevoelens die er zijn teruggebeld naar hen om de afspraak dan toch maar vast te leggen. Uiteindelijk is mijn ervaring met hun werkvolk wel heel positief.

Ze gaan twee mensen sturen, omdat 1 het niet gedaan gaat krijgen en ik ben stomweg vergeten te vragen of dat dan 2x €50,- per uur is dat ik zal moeten ophoesten.

Vervolg na 18 februari. Hoop ik. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze op een afspraak gewoon niet komen opdagen.

We zijn een half jaar later. Sinds een paar weken zit er een krakend geluid op het moment dat één van de twee rolluiken achteraan bijna helemaal boven is of op het moment dat we ze naar beneden laten.

Vandaag niet. Vandaag maakte ze constant dat geluid. Tot Tine plots stopte en een stuk naar beneden kwam gevallen.

Op zich geen probleem. Het krakend geluid is weg en de rolluik werkt goed. Alleen. Waar dient dat stuk voor? En wat gaat er zo nog naar beneden komen?
We weten dat de andere rolluik achteraan al vervangen is geweest in de eerste maanden dat het huis er stond, maar gezien mijn ervaring met de geweldige klantenservice van het ramen- en deureninstallatiebedrijf [naam verwijderd na brief van advocaat] heb ik geen zin om weer die lijdensweg door te gaan om de andere rolluik te laten vervangen of we zitten binnenkort een half jaar zonder.

Er is de laatste 24u al genoeg geleuterd over de sneeuw, dus ga ik me daar niet mee bezig houden.
Wel ga ik het laten zien.

De pracht. Niet de miserie.

Het vergezicht is verdwenen.
Tegenwoordig zitten we ingesloten..
Ik voel me net een pony.

Nu die molshopen nog wegkrijgen.

En wanneer je dit kunt lezen, dan wordt het hoog tijd dat je nog eens gaat kijken naar de website, want dan heb je de foto niet in het groot gezien en heb je ook de “mouseover” bij de verlichting gemist.
Dit puur ter informatie.

Op Tine’s verjaardag zijn we naar Cap Blanc Nez geweest. Een geweldig mooie omgeving, verrukkelijk weer en dus prachtig gewandeld. En – hoe kan het ook anders – ook een paar fotootjes genomen. Eén van de foto’s, genomen op Cap Gris Nez, is wat ons betreft zo goed uitgekomen, dat we besloten hebben om ze aan de muur te hangen…

Het moest wel iets speciaal zijn. Wat dacht je. Even hebben we gedacht aan canvas, dat is mooi en modern, en gepland in de eetkamer, dus eigenlijk wilden we iets anders in de living. Een gewone poster? Teveel kans op golven. Gewone grote foto in een kader van glas? Ook die begint na verloop van tijd te golven. En niet speciaal genoeg.

En toen ben ik op Forex gekomen. PVC van 4mm dik, vrij stevig. Alleen waren we niet helemaal overtuigd over de formaten. We wilden iets speciaal, niet enkel een grote afdruk van een foto. Bovendien, het formaat dat wij wilden, was niet beschikbaar. Dus waarom de foto niet in twee te delen. Deze foto leent zich daar uitstekend toe, want wanneer je ze in het midden doorsnijdt, dan hou je twee volwaardige foto’s over. En die twee hebben we dan ook laten afdrukken. Zeer tevreden over de zeer snelle levering van ExtraFilm: vorig weekend besteld en drie werkdagen later lagen de twee panelen al hier thuis, ingepakt in bubbel-luchtplastic. De afdrukken zijn beter dan verwacht en dit weekend hebben we ze dan ook meteen tegen de muur gehangen. Heeft drie uur in beslag genomen, maar ze hangen er. En ik ben er best tevreden over. En Tine? Die heeft uitstekend meegeholpen

En dan heb ik ook maar meteen de silicone van het bad vervangen, want dat was de vorige keer niet helemaal goed gegaan…