Everything has a reason

AANGETEKEND

Vrijdag 13 augustus 2010

Geachte Heer,

Ik stel vast dat u inmiddels de betreffende blog ontoegankelijk heeft gemaakt.

Dit is een stap in de goede richting, doch onvoldoende, daar ik, bij het ingeven van de naam van cliënt, vaststel dat uw blog nog steeds de tweede hit op GOOGLE is.

Uw lastercampagne is dus nog publiekelijk zichtbaar – weliswaar gedeeltelijk. Het gedeeltelijk ontoegankelijk maken is niet voldoende. Elke verwijzing dient te worden verwijderd.

Ik stel u dan ook in gebreke er voor te zorgen dat er bij het ingeven van de naam van client er geen enkele verwijzing naar de inhoud van uw blog verschijnt. Indien dit enkel kan door de volledige inhoud van de blog te verwijderen, dan is dat zo.

Indien u hier niet op ingaat uiterlijk voor 17 augustus as., herneem ik mijn acties zoals aangekondigd in mijn vorig schrijven.

Het is inderdaad tijd dat u uw – naar eigen zeggen – kinderachtige praktijken stopzet en dat u zich terug gaat bezighouden met de champignons in uw hof of een of andere schoenenwedstrijd.

Oprechte groeten,
[naam van de advocaat]

ps: indien u opnieuw meent dat deze brief dermate interessant is dat hij met de rest van de mensheid moet worden gedeeld, hoeft u de moeite niet te nemen om mijn gegevens onzichtbaar te maken.

Alle verwijzingen waren van mijn website gehaald. Niks "gedeeltelijke" verwijdering, nee, volledig.
Dat ik de teksten dus niet "gedeeltelijk verwijderd" heb, maar wel "volledig", stuur ik als aangetekend retour. En gezien de opgelegde deadline weer zo absurd kort is, werd het bericht ook per e-mail verstuurd, al is daar tot op moment van schrijven geen antwoord op gekomen. Ook wanneer ik probeer telefonisch contact te leggen, blijkt mijnheer de advocaat verhinderd te zijn mijn oproep te beantwoorden. Gezien hij tegenwoordig regelmatige bezoeker is van deze website, hoop ik dat hij mijn antwoord door deze publicatie alsnog te lezen krijgt.

AANGETEKEND
PER GEWOON SCHRIJVEN
PER E-MAIL

Maandag 16 augustus 2010

Geachte heer,

Zoals u reeds hebt kunnen vaststellen, heb ik gedaan wat er van mij verlangd werd in uw eerste schrijven op 11 augustus 2010. Alle verwijzingen naar [naam van het bedrijf] op bermione.be zijn offline gehaald.

U stelt echter vast dat het ingeven van de naam van uw cliënt in Google, mijn website als tweede resultaat geeft. In bijlage vindt u een screenshot van de eerste pagina na het zoeken op “[naam van het bedrijf]” via google.be alsook die van google.nl. Zelf ben ik tot pagina 53 gegaan en nergens is er een verwijzing naar mijn blog te vinden. In de e-mail versie van deze brief stuur ik u ook als bijlage de eerste 10 pagina’s zoekresultaten.

Echter, ik spreek niet tegen dat er ergens op Google een verwijzing naar mijn site is. Deze is enkel te bereiken via het zoeken op zowel “[naam van het bedrijf]” als “bermione” en dit terwijl op bermione.be nergens het woord “[naam van het bedrijf]” meer voorkomt. De technologie die Google hiervoor gebruikt, heet “Google Cache”. Meer informatie hierover vindt u op de website http://www.googleguide.com/cached_pages.html
Google Cache zorgt ervoor dat indien een bepaald bericht of website offline gaat, de inhoud ervan toch nog te raadplegen is, hetgeen Google’s service verbetert. Gezien dit functionaliteit is van Google, kan ikzelf hier niets tegen doen.

De reden dat men de originele tekst alsook de verwijzing naar mijn website nog in Google terugvindt, is dan ook omdat ik door u ben verplicht de berichten offline te halen. Dit zorgt ervoor dat Google’s backup systeem – Google Cache – in werking treedt en de verwijzing van [naam van het bedrijf] naar mijn website in stand wordt gehouden. Uw voorstel om de volledige website offline te halen, gaat het daarom alleen maar erger maken omdat er dan zelfs geen enkele mogelijkheid meer is om de berichten ooit nog weg te halen uit de Google Cache.

Beter is om berichten te laten staan en de tekst ervan aan te passen door de naam “[naam van het bedrijf]” eruit te verwijderen. De volgende keer dat Google mijn website bezoekt, merkt deze dat de tekst gewijzigd is en zal de nieuwe tekst opslagen in de cache. Dit is de snelste manier om elke verwijzing naar mijn website via het zoekwoord “[naam van het bedrijf]” te verwijderen.

Omdat u mij verplicht op uw eis in te gaan voor 17 augustus 2010, zal ik deze brief ook per e-mail versturen. Indien u hierop voor maandag 16 augustus 2010 om 12u niet hebt gereageerd, veronderstel ik dat u nog steeds wil dat ik al het mogelijke doe om ervoor te zorgen dat de oorspronkelijke tekst van het Internet verdwijnt en dus bovenstaand voorstel uitwerk.

Hierbij wens ik u te vermelden dat de wet mij geenszins verplicht dit te doen. Niets verbiedt mij mijn ervaring met een bedrijf openbaar te maken. Het artikel waar u naar verwees in uw eerste brief stelt een reeks misdrijven strafbaar die een inbreuk vormen op het privé-leven, de reputatie of de eer van een persoon. Toch wil ik duidelijk maken dat ik niet van plan ben tegen te werken en mijn volledige medewerking wil verlenen om dit geschil zo snel mogelijk op te lossen. Er is dan ook geen enkele reden om mij aan te schrijven met de minachtende toon uit uw tweede brief, dit helpt geen van ons beiden vooruit. Indien ik van u niet over een bedrijf mag schrijven, dan kunt u er zeker niets op tegen hebben dat ik over de champignons in mijn tuin schrijf.

Hopend u van dienst te zijn, groet ik u.

Ondertussen is de link waar zoveel ophef over is gemaakt, uit Google verdwenen en wordt de cache stelselmatig geupdate – hetgeen bewijst dat mijn aanpak aan het werken is. Nog steeds ben ik overtuigd dat dit niet nodig was, temeer omdat al sinds de eerste aanpassing bij het zoeken op de naam van het bedrijf deze website niet meer op de eerste 53 pagina’s van Google te vinden was. Hiermee hoop ik dat mijnheer de advocaat nu tevreden is en mij verder met rust laat.

PER GEWONE BRIEF
dinsdag 10 augustus 2010
Betreft: [..]

Geachte Heer,

Ik word geraadpleegd door de bvba [naam van installateur] met maatschappelijke zetel te [adres]. Ik hoef u mijn cliënt wellicht niet voor te stellen. [inderdaad]
Mijn cliënt laat mij een aantal van de commentaren over haar firma lezen de welke u via uw website/blog www.bermione.be openbaar maakt en verspreidt.

Ik citeer een aantal van de door u gepubliceerde quotes:
[berichten van mij die in een hoge emotionele toestand geschreven zijn en dus niet zo netjes zijn]
Dergelijke aantijgingen in het openbaar verspreiden is pure laster, strafbaar gesteld in artikel 443 SW. U stelt zich daarmee bloot aan straffen tot één jaar opsluiting, los van de eventuele schadevergoeding aan de burgerlijke partij.

Ik stel u heden dan ook officieel in gebreke om onmiddellijk de integrale [naam van installateur] blog van uw website te verwijderen, bij gebreke waaraan ik zonder aarzelen een strafklacht met burgerlijke partijstelling in handen van de onderzoeksrechter zal neerleggen tezamen met een stakingsvordering bij de kortgedingrechter, gevolgd door substantiële schadeclaim.

Ik ga er vanuit dat u deze brief ontvangt op 11 augustus. Indien het per 11 augustus 18:00u niet verwijderd is, start ik met de hier boven beschreven gerechtelijke acties.

Met de meeste hoogachting,
[naam van advocaat]

Hoewel alles wat online stond klopte, niet verzonnen was en het dus geen "pure laster" was, heeft hij wel een punt. Ook ik heb me kinderachtig gedragen door in een staat van grote emotie uitlatingen online te plaatsen. Laat me wel zeggen dat het betreffende bedrijf mij ook gewoon had kunnen contacteren. Meteen een advocaat onder de arm nemen, mja. Het heeft zijn effect natuurlijk niet gemist. Al is het maar dat het heel toevallig is dat die brief mij nu al bereikt. Normaal gezien had ik die nooit voor 19u kunnen lezen, laat staan actie ondernemen.

Ook ga ik zijn raad opvolgen en zien welke stappen ik kan ondernemen tegenover het bedrijf op een volwassen manier: aangetekend schrijven, in gebreke stelling, test-aankoop…

Trosjes trotse torentjes troepen samen onder het groene deken. Kleine kabouterkasteeltjes worden één voor één of allemaal tegelijk verzwolgen door het toerende mes van de grasmachine. Wanneer ze het gras niet komen afrijden, moeten ze hier ook niet massaal komen wonen, stelletje verwende graskabouters.

Ach. De merel heeft uiteindelijk meer geluk gehad.

Wanneer de merel langzaam aan
Zielig aan de kant blijft staan
Niet achter wormen aan kan gaan
Dan weet je dat je stilletjes aan
Het gras te lang hebt laten staan
En doe je er dus best wat aan
Zo kan de merel eten gaan.

… maar dan groen deze keer. Niet van dat type dat smelt bij het zien van de eerste zonnestralen.
Je ziet het niet, maar over het zwarte zand verspreid liggen graszaadjes uit te komen.
Nog twee weken en we kijken op lekker sappig lichtgroen gras wanneer we de rolluiken opendoen.

Heerlijk, die lente, toch?

De andere rolluik begint ook dat krakend verwrongen geluid te maken.

Misschien door de vrieskou? Of…
Shit.

De “veer” zoals men ze noemt is inderdaad losgekomen van de zijkant en meer nog, de rolluik hangt inderdaad ook scheef.

Bon.

Na een telefoontje van het bedrijf blijkt dat er maar 2 jaar garantie is, dat ze het willen komen maken op 18 februari en dat het mij 50 euro per uur gaat kosten, plus verplaatsingskosten "uiteraard". En dus heb ik hen gezegd dat ik hen wel zou terugbellen. Echt, ik ben zo hard niet van plan om hen ook nog maar iets van geld te geven.

Met Tine heb ik vervolgens de mogelijkheden overlopen, besproken dat we er zelf niet aan gaan durven beginnen, besloten dat ik mijn trots dan maar even opzij moet zetten en vervolgens met zowat alle negatieve gevoelens die er zijn teruggebeld naar hen om de afspraak dan toch maar vast te leggen. Uiteindelijk is mijn ervaring met hun werkvolk wel heel positief.

Ze gaan twee mensen sturen, omdat 1 het niet gedaan gaat krijgen en ik ben stomweg vergeten te vragen of dat dan 2x €50,- per uur is dat ik zal moeten ophoesten.

Vervolg na 18 februari. Hoop ik. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze op een afspraak gewoon niet komen opdagen.

We zijn een half jaar later. Sinds een paar weken zit er een krakend geluid op het moment dat één van de twee rolluiken achteraan bijna helemaal boven is of op het moment dat we ze naar beneden laten.

Vandaag niet. Vandaag maakte ze constant dat geluid. Tot Tine plots stopte en een stuk naar beneden kwam gevallen.

Op zich geen probleem. Het krakend geluid is weg en de rolluik werkt goed. Alleen. Waar dient dat stuk voor? En wat gaat er zo nog naar beneden komen?
We weten dat de andere rolluik achteraan al vervangen is geweest in de eerste maanden dat het huis er stond, maar gezien mijn ervaring met de geweldige klantenservice van het ramen- en deureninstallatiebedrijf [naam verwijderd na brief van advocaat] heb ik geen zin om weer die lijdensweg door te gaan om de andere rolluik te laten vervangen of we zitten binnenkort een half jaar zonder.

Er is de laatste 24u al genoeg geleuterd over de sneeuw, dus ga ik me daar niet mee bezig houden.
Wel ga ik het laten zien.

De pracht. Niet de miserie.