Everything has a reason

De andere rolluik begint ook dat krakend verwrongen geluid te maken.

Misschien door de vrieskou? Of…
Shit.

De “veer” zoals Finestra ze noemt is inderdaad losgekomen van de zijkant en meer nog, de rolluik hangt inderdaad ook scheef.

Bon.

Na een telefoontje van Finestra blijkt dat er maar 2 jaar garantie is, dat ze het willen komen maken op 18 februari en dat het mij 50 euro per uur gaat kosten, plus verplaatsingskosten "uiteraard". En dus heb ik hen gezegd dat ik hen wel zou terugbellen. Echt, ik ben zo hard niet van plan om hen ook nog maar iets van geld te geven.

Met Tine heb ik vervolgens de mogelijkheden overlopen, besproken dat we er zelf niet aan gaan durven beginnen, besloten dat ik mijn trots dan maar even opzij moet zetten en vervolgens met zowat alle negatieve gevoelens die er zijn teruggebeld naar Finestra om de afspraak dan toch maar vast te leggen. Uiteindelijk is mijn ervaring met hun werkvolk wel heel positief.

Ze gaan twee mensen sturen, omdat 1 het niet gedaan gaat krijgen, en ik ben stomweg vergeten te vragen of dat dan 2x €50,- per uur is dat ik zal moeten ophoesten.

Vervolg na 18 februari. Hoop ik. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze op een afspraak gewoon niet komen opdagen.

We zijn een half jaar later. Sinds een paar weken zit er een krakend geluid op het moment dat één van de twee rolluiken achteraan bijna helemaal boven is of op het moment dat we ze naar beneden laten.

Vandaag niet. Vandaag maakte ze constant dat geluid. Tot Tine plots stopte en een stuk naar beneden kwam gevallen.

Op zich geen probleem. Het krakend geluid is weg en de rolluik werkt goed. Alleen. Waar dient dat stuk voor? En wat gaat er zo nog naar beneden komen?
We weten dat de andere rolluik achteraan al vervangen is geweest in de eerste maanden dat het huis er stond, maar gezien mijn ervaring met de geweldige klantenservice van Finestra heb ik geen zin om weer die lijdensweg door te gaan om de andere rolluik te laten vervangen of we zitten binnenkort een half jaar zonder.

Doeme toch. De prutsers.

Er is de laatste 24u al genoeg geleuterd over de sneeuw, dus ga ik me daar niet mee bezig houden.
Wel ga ik het laten zien.

De pracht. Niet de miserie.

Het vergezicht is verdwenen.
Tegenwoordig zitten we ingesloten..
Ik voel me net een pony.

Nu die molshopen nog wegkrijgen.

En wanneer je dit kunt lezen, dan wordt het hoog tijd dat je nog eens gaat kijken naar de website, want dan heb je de foto niet in het groot gezien en heb je ook de “mouseover” bij de verlichting gemist.
Dit puur ter informatie.

We hebben vaak de kritiek gekregen dat ons huis te leeg, te kaal was. Zo’n witte vlakken als muren, da’s maar saai, ongezellig.

Wel, na de foto’s in de zithoek hebben we nu ook schilderijen in de eetkamer.

Onbetaalbaar waardevol, helemaal onder het motto “wat je zelf doet, doe je beter”…

En die poppekes op de tafel, da’s mijn kerststalletje maar daar mag ik nog niks over zeggen zolang Sinterklaas nog niet is geweest

Het was best moeilijk om geschikte lampjes te vinden. Degene die we mooi vonden, gaven niet genoeg licht. Degene die wel genoeg licht gaven, waren superklassieke mottige lantaarntjes en dus ook niet onze zin.
Deze lampen zijn er die er wat tussen liggen. En het gaat best goed…

Dusss… kunnen we in principe een winterbarbecue geven…

Op Tine’s verjaardag zijn we naar Cap Blanc Nez geweest. Een geweldig mooie omgeving, verrukkelijk weer en dus prachtig gewandeld. En – hoe kan het ook anders – ook een paar fotootjes genomen. Eén van de foto’s, genomen op Cap Gris Nez, is wat ons betreft zo goed uitgekomen, dat we besloten hebben om ze aan de muur te hangen…

Het moest wel iets speciaal zijn. Wat dacht je. Even hebben we gedacht aan canvas, dat is mooi en modern, en gepland in de eetkamer, dus eigenlijk wilden we iets anders in de living. Een gewone poster? Teveel kans op golven. Gewone grote foto in een kader van glas? Ook die begint na verloop van tijd te golven. En niet speciaal genoeg.

En toen ben ik op Forex gekomen. PVC van 4mm dik, vrij stevig. Alleen waren we niet helemaal overtuigd over de formaten. We wilden iets speciaal, niet enkel een grote afdruk van een foto. Bovendien, het formaat dat wij wilden, was niet beschikbaar. Dus waarom de foto niet in twee te delen. Deze foto leent zich daar uitstekend toe, want wanneer je ze in het midden doorsnijdt, dan hou je twee volwaardige foto’s over. En die twee hebben we dan ook laten afdrukken. Zeer tevreden over de zeer snelle levering van ExtraFilm: vorig weekend besteld en drie werkdagen later lagen de twee panelen al hier thuis, ingepakt in bubbel-luchtplastic. De afdrukken zijn beter dan verwacht en dit weekend hebben we ze dan ook meteen tegen de muur gehangen. Heeft drie uur in beslag genomen, maar ze hangen er. En ik ben er best tevreden over. En Tine? Die heeft uitstekend meegeholpen

En dan heb ik ook maar meteen de silicone van het bad vervangen, want dat was de vorige keer niet helemaal goed gegaan…

Er ontbrak gezelligheid in ons huis. Op een paar orchideëen na – die trouwens hun bloemen aan het afgooien zijn – is er niks groen te bespeuren. En ook de muren zijn nog onaangeroerd. Daar hebben we verandering in gebracht. We hebben twee huisgenoten bij.

De ene is nogal prikkelbaar, waarschijnlijk omdat hij maar 1 arm heeft, en wanneer je nog maar denkt aan hem te bekijken, zet ‘ie zijn stekels al op. We laten hem dan ook wijselijk zoveel mogelijk met rust, wat niet gezegd kan worden van een enkele spin die het aandurft om een web te weven op het puntje van zijn kop.

De tweede heeft mogelijk last van hoogmoedigheid, sinds hij bovenop zijn podium naar ons neerkijkt terwijl hij statig en martelaarsgewijs de witte vlieg draagt.

We zullen van beiden niet veel last hebben. Ze staan er maar bij als een plant, stil en statig.

Ja, het fleurt toch wat op, dat extra groen in huis.
Nu de muren nog…

“Dus hier is het kind ziek?”
Het is enkele minuten voor zeven. De man kijkt verwonderd naar de deur en het valt op dat hij meer kaas gegeten heeft van vriendelijkheid dan de collega’s op het bedrijf.

“Jah,” antwoord ik, terwijl ik op de blaren in de deur duw, “en serieus ook”.
“Amai, da’s heel erg ja,” antwoordt hij, “We zullen dat eens oplossen se.”

En op een kwartier was het in orde.
Daar heeft Finestra zo moeilijk over moeten doen. Daar hebben ze zo onvriendelijk over gedaan.
De lijst die ik nadien heb getekend om te bevestigen dat die mens effectief is langsgeweest, bevatte trouwens een hele lange opsomming van dingen die ooit al hersteld geweest zijn. Hier en daar stond “xxx is WEER kapot, moet hersteld worden”. Letterlijk “weer”. Herstellingen uitgevoerd bij de vorige eigenaars en dus spreken we hier over een tijdsspanne van 1 jaar.

Is het verwonderlijk dat ik mij serieuze vragen stel bij Finestra?