LEGO Smoothie IJs-ventjes

 

Toen ik vertelde dat ik een LEGO Minifigure Icecube Tray had en aangaf dat ik er wel eens fruitsap in zou kunnen bevriezen, spoorden de collega’s me aan om driekleuren mannetjes te maken. Een uitdaging!

Test manneke: grenadine bevriest niet goed De kleuren mochten niet uitlopen, dus deed ik eerst een test met een ijsblokje dat ik nog had staan en grenadine. Ik sneed het hoofdje en de beentjes van het ijs-mannetje weg, stopte de romp terug in de mal en vulde het hoofdje en beentjes met grenadine. Vier uur later bleek dat dat wel werkte, alleen was grenadine geen goede keuze: dat bevriest niet zo hard. Bovendien is het momenteel zo warm, dat het ventje meteen begon weg te smelten op het moment dat ik het op het bord legde. Dus: geen grenadine gebruiken en het bord in de vriezer steken, zodat de mannetjes niet wegsmelten wanneer ik ze daarop leg.

Allereerst maakte ik drie kleuren smoothies. Het fruit mixte ik in z’n geheel eerder dan er fruitsap van te persen. In het laatste geval is het namelijk gemakkelijk om het fruit uit het ijs te zuigen. Dan hou je een gewoon water-ijsblokje over en dat smaakt niet. Smoothie dus. Groen is gemaakt van een kiwi, rood van aardbei en geel van mango en sinaasappelsap.

Klaar om opnieuw in te vriezenEerste poging: kiwi in de mal en vier uur de vriezer in. Bij het uithalen van de mannetjes bleek dat ook smoothie niet zo hard wordt als water, maar alleszins wel hard genoeg om mee te kunnen werken. Hoofdjes en beentjes eraf, romp terug in de mal en dan hoofdje en beentjes opvullen met mango-sinaas en aardbei. En weer de vriezer in. Nog eens vier uur later waren de ventjes klaar en het resultaat is prachtig!

Nu, aangezien ik ondertussen had gemerkt dat die smoothie ook veel dikker is dan sap, kwam ik op het idee om de verschillende delen van het LEGO-ventje tegelijk op te vullen. Met spuiten vulde ik eerst een deel van het hoofdje en begon dan de romp te vullen. Op het moment dat het hoofdje met mango-sinaas gevuld was, was de romp half gevuld met kiwi, legde ik de mango-sinaas spuit weg, nam de aardbei-spuit en vulde de beentjes met aardbei terwijl de romp verder volliep met kiwi. Tegelijk vullen = tijdswinst En de kleuren liepen niet door elkaar. Bovendien kon ik er zo voor zorgen dat de romp wel opgevuld werd met kiwi, maar dat de handjes nog leeg waren en later konden worden opgevuld door mango-sinaas. Op die manier kon ik de ventjes in één keer opvullen, wat tijdswinst opleverde, en omdat de handjes ook geel zijn, is het effect veel mooier. Het hele weekend heb ik zo driekleuren-lego-smoothie-ijsmannetjes gemaakt en heb dus nu een potje vol frisse en gezonde snoepjes voor warme dagen.

Smakelijk!

Dag Sinterklaasje

Dag Sinterklaasje

Na vele jaren dienst zit het er op voor hem. Altijd maakte hij het mogelijk om een glimlach vol verlangen op de gezichtjes van de kinderen te toveren.

Omdat hij er volgend jaar niet meer zal bijzijn, is er heel wat in elkaar gestoken om hem te bedanken. Tekeningen, teksten, bedankjes van alle medewerkers.

Zelf ben ik in klei gedoken en heb er de figuren van Sinterklaas en Zwarte Piet gemaakt die hem bedanken voor alle mooie jaren. Ze wuiven hem uit op zijn reis naar andere avonturen.

Dag Sinterklaas! En bedankt!

Een duveltje

Een duveltje

Het huwelijksseizoen komt er weer aan. Tijd dus om weer in actie te schieten en verzinnen wat we nu weer als huwelijkscadeau kunnen maken.

Het kado deze keer gaat naar Kim en Karel. Voor hen kwamen we op het idee om een groot, gevuld glas bier te geven. Het vullen van het glas gebeurt met een gele gel waarin we het geld stoppen. De afwerking bovenaan is met iets wit, slagroom of scheerschuim ofzo. Karel drinkt graag Duvel, dus kwamen we op het idee om een Duvelglas van 3L te gebruiken.

Het glas gingen we in de brouwerij in Puurs zelf halen. Nu moesten we nog verzinnen wat we erin gingen stoppen. Er waren verschillende mogelijkheden: haargel was de eerste keuze, maar 3L haargel ging een te kostelijke zaak worden. Het is immers de bedoeling om niet teveel geld uit te geven aan materiaal en zoveel mogelijk cash over te houden. Dan hebben we gedacht om zelf gelatine te maken en te kleuren. De kleurstof was geen probleem, dat kost niet veel, maar wanneer je weet dat je 2 blaadjes gelatine nodig hebt om 80ml te binden en 9 blaadjes gelatine € 1,50- kosten, dan weet je dat die prijs ook wel snel ging oplopen.

Na een tijdje zijn we op "decogel" uitgekomen – die gel waar men bloemstukjes in zet. Een heel erg klein zakje decogel, 50 gr, zou genoeg zijn om een hele emmer te vullen. De kleurstof moesten we apart gaan halen want die hadden ze niet meer. We hebben overwogen om plakkaatverf op te lossen in water en daar de korrels in te gooien, maar de vriendelijke mevrouw van het bazarke in Turnhout heeft ons dat ten stelligste afgeraden omdat die verf niet opgenomen zou worden door de korrels. Je zou eerder brokken met geel gekabbeld slijm ertussen krijgen. Ook niet echt de bedoeling. Zonder plakkaatverf zijn we terug naar buiten gegaan en naar een bloemenwinkel gegaan waar ze gele deco-kleurstof hadden.

Nu we het materiaal voor het "bier" hadden, moesten we nog iets verzinnen dat als schuim kon dienen. We hebben gedacht aan slagroom of scheershuim, maar dat verdwijnt na een tijdje en we hebben de kado een week op voorhand gemaakt. Geen goed idee dus. Isolatieschuim? Maar dat zou te hard worden en tijdens het uitbreken zou het glas misschien beschadigd geraken, terwijl het de bedoeling is dat ze het later kunnen gebruiken als vaas voor de ene of andere plant of snoepjes of eender wat ze zelf kiezen. Isomobolletjes! Dat was het, lekker vuil en toch ongevaarlijk. Een geweldig idee dat het bezoek aan de bloemenwinkel niet heeft overleefd. Daar hebben we namelijk het effect van niet gekleurde decogel gezien en dat was eigenlijk wit genoeg om als schuim te dienen. Dus: 2/3 geel gekleurde gel dient als bier, 1/3 niet gekleurde gel dient als schuim.

Uiteraard is het de bedoeling dat we daarin ook geld verwerken. Muntstukken, zodat het koppel nog wat telwerk heeft. Maar geen rosse muntjes. We zijn niet zo sadistisch aangelegd en bovendien zouden we dan teveel muntstukken hebben. Daarom werkten we uitsluitend met stukken van 1 en 2 euro.

Zo’n decogel water op laten nemen duurt enkele uren, maar niet de vijf die op het papiertje staat, misschien te danken aan het feit dat ik de aanwijzing helemaal niet gevolgd heb. Normaal moest ik korrels nemen, daar water op gieten, laten intrekken, nog water bijgieten, en zo tot de korrels volledig gezwollen waren. Ik heb berekend hoeveel korrels ik ongeveer nodig had (+navulling achteraf wordt ongeveer 20g voor 3L geel, 8g voor 1,5l wit), heb twee emmers gevuld (3l water die ik met een stuk of 15 druppels geel heb gekleurd – en 1,5l ongekleurd water) en daar de korrels gewoon in gedropt. Na een tweetal uur waren ze maximaal verzadigd en was er nagenoeg geen water meer over.

Een laagje decogel, een laagje muntstukken, en dat herhalen tot alle gele gel op was. Oorspronkelijk was het de bedoeling om het geel tot aan het midden van de letters te laten komen, maar daar hadden we teveel geel en te weinig wit voor gemaakt, dus hebben we het glas zo gevuld alsof je het hele flesje in het glas hebt leeggegoten. Het kleine beetje gele water dat nog over was, hebben we dan in het glas gegoten om de korrels nog wat vochtig te houden. Vervolgens hebben we de witte korrels aangebracht en het bleek dat de hoeveelheid perfect gepast was: het hele glas is tot aan de rand gevuld met decogel.

Eerlijk gezegd: ik ben zeer tevreden van het resultaat. Zeer mooi om naar te kijken, het koppel zal toch wat moeite moeten doen om het geld – àl de stukken – te recupereren, maar zal tegelijk niet erg lang bezig zijn en het is bovendien geen vuil werk.

Wel hebben we ons een beetje mispakt. Het glas is een week voor het huwelijk gemaakt. Op de dag van het huwelijk hebben we een aantal onverwachte effecten gezien. Ten eerste: het geld begon zwart uit te slagen. Roest, vermoed ik. Dat zorgt er tegelijk voor dat de gele gel niet meer fel geel, maar eerder een vuilgele kleur krijgt. Ten tweede is de gele kleurstof naar boven gekropen, waardoor de witte kraag eigelijk helemaal niet meer wit was. We hadden van in het begin een vlies moeten aanbrengen tussen de gele gel en de ongekleurde gel, bijvoorbeeld door middel van huishoudfolie. Wat ik nu heb gedaan, is stukken huishoudfolie tussen de half geel-geworden gel gestoken, opdat er toch nog een gevoel van schuim werd verkregen. Maar opmerkelijk was toch dat het geld mooi op z’n plaats bleef zitten. Zelfs na een twee uur durende rit over de Belgische wegen naar Kortrijk…

Kunst

Kunst

We hebben vaak de kritiek gekregen dat ons huis te leeg, te kaal was. Zo’n witte vlakken als muren, da’s maar saai, ongezellig.

Wel, na de foto’s in de zithoek hebben we nu ook schilderijen in de eetkamer.

Onbetaalbaar waardevol, helemaal onder het motto “wat je zelf doet, doe je beter”…

En die poppekes op de tafel, da’s mijn kerststalletje maar daar mag ik nog niks over zeggen zolang Sinterklaas nog niet is geweest

Lego Happy Clap

Wie steekt er in hemelsnaam zenne tijd in“. Wel, ik natuurlijk. Waarschijnlijk omdat ik zin heb in een weekendje Center Parcs, misschien omwille van mijn nieuw Derde Oog of omdat ik dat plots in mijne kop heb gekregen, maar hoe dan ook, mijn video staat klaar om op gestemd te worden.

En wanneer je me ver weg wil sturen, raad ik aan om massaal te stemmen

Who am I to say no

As people ask so gently and like the things you do, how can you say no? It’s just… You know. Cool to do, to continue. And though I don’t think Thanksgiviumy is the best one yet, it is nice to read such comments and continue the adaptation.

Thanksgiviumy

Even though I recon the “beauty” of the icons are mostly because of the basis is such a great piece of art, I like the adaptations I did. Yes, I’m happy with the result and I even use my own icons extensively, I didn’t do that with the previous versions.

Black Pete Adi tastes Pumpkin soup

Pumpkin

With Halloween knocking on the door, my sister is working around the theme of Halloween this week. So I had to cut a pumpkin. Rather hard work, really. And this time, we took an edible one, so my mother could make some pumpkin soup. First time she made pumpkin soup and I have to admit it is a good one.

And indeed, Black Pete for Adium is ready.



Xtra of the moment

Adiumy’o Lantern is currently the Xtra of the moment. Cool. Really. It approves that your “work” is appreciated by others and that’s where we live for, don’t we.

Since I just can’t stop producing changed versions of the Adiumy Green version of Eugen Buzuk, I created a Moses version. On request.

You might think it looks like Gandalf or something, in a strange way. It’s probably the beard and the stick.

I really should think of an update for Adicolas